15 Januari: Ladybrand

Een wolkbreuk luistert het ontbijt op. We twijfelen tussen wachten tot het droog wordt of toch maar door de buien heen rijden. Gelukkig als we onze zoveelste scrambled eggs naar binnen hebben is de regen aanvaardbaar en pakken we onze spullen.

Aanvankelijk was Bloemfontein ons doel. Geboortestad van Tolkien, maar behalve het Hobbit hotel doet volgens de guide weinig herinneren aan de meester. Ook met het oog op de geringe afstand (165 kilometer) en de coronadrukte van een middelgrote stad verleggen we het doel naar Ladybrand, een kleine driehonderd kilometer rijden.

Na een klein uur rijden houdt het helemaal op met regenen. De lucht is nog wel tamelijk grijs, de temperatuur is een milde 22 graden. Vlak na twaalf uur rijden we Ladybrand binnen en stoppen bij de lodge die we op basis van de plaatjes hebben uitgezocht, Cranberry cottage. Kamers en prijs zijn meer dan oké en er zit een leuk restaurant aan vast waar we niet lang erna aan de koffie met een enorme punt cheesecake zitten.

Later op de middag gaan we naar het plaatsje Modderpoort, een kwartier rijden verderop. Daar is een vreemd fenomeen te zien, een grotkerk. Die kerk maakt onderdeel uit van een heel complex, gesticht door de  Augustijner broederschap. Op het terrein is o.m. een kerkhof waar de broeders liggen begraven.

 

Vanaf het kerkhof heb je fraai zicht op de bergen. De lucht blijft dreigend.

 

Een vriendelijke voorbijganger wijst ons de weg naar de grotkerk. Langs het pad staan her en der groepjes cactussen die volgens de overlevering de boze geesten de weg naar de kerk versperren.

 

Vlak voor de grot is een soort openlucht kerk met rotsblokken als banken vanwaar je goed zicht hebt op de kansel.

 

We hadden al gelezen dat deze plek ook een heilige plaats is voor de Basotho, de stam die hier en in Lesotho leeft. Vlak voor de grot houden een groep van zo'n tien Basotho een ritueel. We sluipen erlangs om de grot binnen te gaan.

 

De priesteres (?) wenkt ons en maakt gebaren waaruit wij begrijpen dat we welkom zijn om te blijven kijken.

 

Dit is duidelijk echt en geen show voor de toeristen of de nepvoorstelling die we in 2004 hebben meegemaakt

 

 

 

 

We zitten een kwartiertje te kijken naar het ritueel en te luisteren naar het gezang. Het stoort de groep in het geheel niet. .

Zo af en toe horen we "hallelujah" en "amen" en ook aan de kruisen is te zien dat er Christelijke invloeden in het ritueel zijn geslopen.  

 

Het was een erg leuke ervaring en met een voldaan gevoel rijden we weer naar "huis" om de foto's en filmpjes te bekijken. Een erg geslaagd uitstapje!

Niet lang daarna begint het te onweren en te gieten. Gelukkig zitten we droog en hoeven we niet door de regen naar het restaurant straks.

Het blijft regenen, af en toe hard, soms zachtjes. Het restaurant blijkt immens populair bij de locals. Keuze volop, er is zelfs een Chinese kaart. Ook is er een heuse wijnkelder waaruit Peet samen met de kok een flesje Swartland Shiraz uitzoekt. Wij gaan voor de steak en die is perfect. De wijn past er ook goed bij.

Klik hier voor het vervolg, Ladysmith

 

 

 

 

over ons & contact  cookies & privacy  bijgewerkt 20-03-2022