1 Oktober: Addo vervolg

Zoals gezegd lopen er ook nog andere dieren in het Addo Elephant Park rond. Hier heb je een wrattenzwijntje.

 

Ook een fraaie bewoner van het park is deze mannetjes kudu.

 

De meeste bezoekers van het park zijn blanken, maar zo heel af en toe zie je donkere mensen. Een Xhosa echtpaar met twee kindertjes kijkt naar een kudde olifanten in de verte.

 

Omdat ie toch zo mooi is nog maar eens een "gewone" zebra.

 

Deze meid wordt opgejaagd door een hitsig mannetje. Gelukkig konden we ze nog net fotograferen toen ze achter elkaar aan renden.

 

Dit is een secretarisvogel. Hij lijkt echt op een pennenlikker die uit zijn werk komt.

 

Om een uur of twee houden we het voor gezien en rijden naar ons onderkomen voor de nacht. Uit de Greenwood guide hebben we de Lupus Den gehaald.

 

Lupus den (wolvennest) is een boerderij op een grote citrusfarm. De eigenaresse Priscilla is een op en top Engelse lady, haar man Noel lijkt meer op een echte boer. Het is daar erg goed verzorgd en we blijven er ook eten. Wel zo makkelijk als je zeven kilometer dirt road plus nog vijf "tarred road" van het dichtsbijzijnde gat zit.

Wat we niet moeten vergeten te vermelden is de geur van de sinaasappels. Te fotograferen is die zware zoete sinaasappelbloesem lucht niet, maar het hoort er voor ons echt bij. En zoet dat ze zijn...

 

Het eten is echt geweldig, driegangen met een heerlijke lamsbout als hoofdgerecht. Wat we voor wijn erbij drinken weten we niet meer, wel dat ie ook weer erg lekker is. Er logeert nog een stelletje daar, Daniël en Corina, waar we een genoeglijke avond mee doorbrengen.

Klik hier voor het vervolg, Still Baai

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
03-06-2020