27 Februari: Kaapstad

Hoe lang de vlucht duurt naar Kaapstad? Twee maaltijden, drie lange films, een uurtje Jiskefet hoogtepunten, Telegraaf lezen, nog wat snacken, wandelen en toiletbezoek. Oftewel elf uur.

Bij de douane zijn we snel klaar, de auto duurt wat langer. Uiteindelijk stappen we om kwart over elf het Hotel Verde binnen. Prima "groen" hotel, perfecte bedden en niet veel later liggen we te maffen.

 

28 Februari: Oudrif

De GPS van de Ipad verdomt het, de afslag naar de N7 hebben we nooit gezien. In plaats van direct naar het noorden stuntelen we kilometers lang door de buitenwijken van Kaapstad. Na flink wat gevloek belanden we toch nog op de N7 en karren noordwaarts. Bij Clanwilliam verlaten we de N7 en na een kilometer of tien houdt het asfalt op. Vanaf hier is het verder over een dirt road. De weg wordt almaar slechter en een aantal keren moet Mar de auto uit om een hek te openen. Klokslag één uur rijden we het erf van Oudrif op.

Het is er prachtig. Ruige bergen en in de wijde omtrek niemand te bekennen. Deze lodge is all-inclusive en dat kan ook moeilijk anders. Een uur na aankomst schuiven we aan voor de lunch. Paar biertjes vooraf en wat wijntjes bij de lunch zorgen ervoor dat we licht rozig naar de rivier struinen en aan de oever neerploffen.

 

 

Peet heeft het helemaal naar zijn zin in de Doring rivier.

 

Vanaf de rivier kan je ons volkomen verantwoord eco huisje zien liggen. Het dak is van strobalen met daarop een laag klei. Isloleert prima, binnen is het een stuk koeler dan buiten. En dat komt vanwege de hittegolf die hier aanzwelt goed uit.

 

Mar in de avondzon.

 

1 maart: Naries

Meestal denken we er pas na dagen aan om een foto van de huurauto te maken. Nu zijn we er sneller bij. Ons karretje is een Toyota Etios, 1,5. Weinig luxe, kleine kofferbak, maar pittig genoeg.

 

De weg naar Naries begint met tweeënvijftig kilometer dirt road. Als dat achter de rug is ben je het ook tamelijk zat ook. Eenmaal terug op de N7 kan het gas er op en zweeft de teller rond de honderdertig kilometer. Na tweehonderd kilometer, bij Kamieskroon, gaan we de weg af om een bakkie te drinken. Waar we dan terechtkomen? Praise the Lord! Overal hangen en staan Godvruchtige teksten in en rond deze coffeeshop. Neemt u plaats!

 

Er hangt ook buiten een bord in het Afrikaans. Het is echt iets voor ons Hollanders, die altijd zeuren over het weer. Lees het maar eens langzaam hardop.

 

Zo tegen een uur of twee rijden we het erf van Naries op. Alles is hier even luxe en schitterend. Mooi, oud gebouw in de Cape Dutch stijl, met o.m. stalen ramen, een giga bed en een uitzicht om te zoenen.

 

Vanuit ons raam aan het voeteneind van het bed kan je kilometers ver kijken!!!

 

Wij hebben een kamer in de Manor house. Verderop zijn ook nog de "mountain suites". Iets prijziger dan onze prachtige kamer. Ze hebben er hun best op gedaan om ze naadloos in de natuur te integreren. Erg fraai!

 

De rest van de dag besteden we met luieren aan het zwembadje, beetje wandelen en aperitieven op ons terras. Klokslag zeven uur moeten we ons melden voor het diner. Nou, dat mag er zijn! Gerookte forel, lamsrekjes om te zuigen en chocoladetaart. Alles weggespoeld met een fles "a few good men" chardonnay uit, waar anders dan, de Riebeek Cellars. Niks mis met Naries...

Klik hier voor het vervolg, Namibië

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
29-06-2020