10 November: Soutpansberge

We maken vandaag een rit om de Soutpansberge heen. Vanaf Louis Trichardt rijden we westwaarts langs de onderkant van de bergketen. De eerste stop is Schoemansdal. Hier is een openlucht museum over de geschiedenis van de Voortrekkers. De tentoonstellingsruimte is afgebrand, wat overblijft zijn de "gebouwen" en werktuigen die op het veld verspreid staan.

 

Het zal knap benauwd zijn geweest in zo'n huifkar. De tocht die ze hebben gemaakt is een barre geweest. Niet alleen de hitte en de malaria, maar ook de aanvallen van de Venda hebben dit de bijnaam "die witman se graf" bezorgd. Op het terrein is ook het graf van ene Potgieter. Doet ons aan de Transvaalbuurt in Den Haag denken.

 

De hutten zelf zijn verbazend koel binnenin. Als je de massieve huidendeur maar dichthoudt.

 

Een eind verder ligt Buysdorp. Hier is het, in tegenstelling tot de noordkant van de bergen, heet en droog. De cactussen doen het daarom prima.

 

Buysdorp is vernoemd naar de patriarch Coenraad du Buys. Het is een besloten gemeenschap van kleurlingen tussen de zwarte gemeenschap in deze streek. Evident dat Coenraad een witman was.

 

We rijden verder tot aan Vivo en gaan daarna terug via de noordzijde van de bergketen. Het landschap wordt getekend door "soutpanne", game reserves en baobab bomen, te midden van een uitbundige vegetatie.

De weg eindigt op de N1, de levensader van Zuid Afrika. Deze "snelweg" loopt vanaf de grens van Zimbabwe via Pretoria en Johannesburg naar Kaapstad over een lengte van ruim tweeduizend kilometer. Bij Louis Trichardt gaat de weg door tunnels en achtbaan tracés dwars door de Soutpansberge heen. Halverwege is er een afslag naar Bluegumspoort. We denken een rondje te kunnen rijden, maar na vijfentwintig kilometer moeten we weer omdraaien. Het is wel een mooie rit langs o.a. citrus- en bananenplantages. Ook komen we bloeiende jacaranda's tegen.

 

's-Avonds eten we wederom in het Mountain View Hotel. Dit keer totaal geen view, het regent. Na afloop van het diner is de weg terug een ware uitdaging. Pikkedonker en van het asfalt stijgt een damp op. Door de mistflarden zoeven we met een noodvaart de berg af.

 

11 November: Soutpansberge

De nacht heeft de regen en de mist niet kunnen verdrijven. Het is voor ons ongewoon kil, zo'n graad of tweeëntwintig. De bergen liggen nu gedeeltelijk in de nevelen gehuld.

 

Na twee nachten verruilen we de Fucking Star voor "something completely different". Oftewel van F* naar 5*

Deze hemelse lodge heet Madi a Thava, een farm lodge "situated in a beautiful and quiet valley of the Soutpansberg mountains". Alles klopt en is qua inrichting tot in de kleinste details op elkaar afgestemd. Mar vindt het helemaal leuk...

 

Het uitzicht vanaf onze veranda mag er zijn, ondanks dat het vandaag niet echt geweldig weer is.

 

De Hollandse eigenaren zijn allerhartelijkst en we worden hier vertroeteld. Vandaag brengen we in de vallei door. Eten doen we "thuis".

Klik hier voor het vervolg, naar Zanzibar

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
04-06-2020