12 Januari: Puerto Varas

Het is een flink stuk rijden naar het vasteland. Maar omdat we vroeg zijn vertrokken komen we rond een uur of een aan in Puerto Varas. De guide noemt dit een goretex Mekka en we snappen wel waarom. Het barst hier van de rijken die volgens de laatste outdoor mode gekleed gaan.

Puerto Varas ligt aan het Llanquihue meer (spreek uit djan koe wee). Het lijkt allemaal veel op Geneve. Groot meer, jetset, alleen hier is het meer omringd door vulkanen. De dag dat wij aankwamen waren die niet te zien vanwege het druilerige weer. Accommodatie is duur in de stad en we rijden rond en rond en komen steeds verder van Puerto Varas. Uiteindelijk strijken we neer bij hostal Tante Puppe, op een kleine twintig kilometer van Puerto Varas, aan het meer. Het hostal doet heel Duits aan, compleet met slingerklokken en Jezus boven je bed. De naam wordt ook in het Duits uitgesproken, poepe dus. Het is dan ook niet verwonderlijk dat we kuchen bij het ontbijt krijgen en veel worst, eieren en ham.

Vandaag vanwege het weer en omdat Varas niet zo boeiend is, geen foto's.

 

13 Januari: Puerto Montt

De volgende dag is het weer niet echt beter en ja, wat doe je als het slecht weer is? Juist, de stad in. Op twintig kilometer van Varas ligt Puerto Montt, een stad met een kleine 200.000 inwoners, genoemd naar een van Chili's oorlogshelden, Pedro Montt. De stad staat nu niet bepaald bekend om zijn schoonheid of architectuur. Ook is het niet echt levendig te noemen. De Chilenen hebben het vaak over Muerto (dood) Montt ipv Puerto (haven) Montt. We beginnen op de boulevard.

 

Zelfs de gebruikelijke kerstboom ademt hier iets triests uit.

 

Ook het mooiste en grootste beeld op de boulevard stemt niet tot vrolijkheid.

 

Ze hebben wel een "lovers lane".

 

Op de Plaza de Armas staat hier een kerk in zijn volle lelijkheid te stralen.

 

Overal in het zuiden staan karretjes met de nationale frisdrank, mote. Een soort mierzoete perzikendrab met gedroogde perziken en een soort gepofte maïs erin (huesillio). We besluiten het eens te wagen en halen een bekertje bij de Motekoning. Het valt niet mee...

 

De verkiezingen voor de nieuwe president naderen hun bloedstollende ontknoping. In de tweede ronde nog twee kandidaten, Pinera en Frei. In de peilingen staat Pinera op 50,9% en Frei op 49,1%. Op straat "strijden de aanhangers van beide kandidaten met elkaar en nemen de straten over...

 

We hebben Puerto Montt inmiddels wel gezien en gaan op weg naar tante Puppe. Maar dan gaat het mis. We worden beroofd op straat zonder dat we er erg in hebben. Een vrouw wijst ons erop dat er een vak van de rugzak open staat. Het mapje met paspoorten en cash euro's is eruit. SHIT!!!!

Dan volgt een heel circus. Een winkelier waar we net waren voor de beroving belt de politie en die komt net zo vlot als in Holland, na vijfenveertig minuten dus. In de tussentijd belt Peet met de ambassade in Santiago. Daar geven ze aan dat het mogelijk is om een laissez passer te sturen naar het consulaat in Punta Arenas, waar we morgen heenvliegen.

Op het politiebureau gaan we aangifte doen. Dat is niet zo simpel in dit land. Bureaucratie ten top. Maar goed, na een uur is het gefikst en worden we door onze vrienden naar de auto gebracht.

Verbijsterd rijden we terug naar Varas. Dat dit nu net ons moet overkomen! In Varas gaan we verder met het opruimen van de scherven. Fotokopiën maken van de aangifte, bij Sky Airline langs om te vragen of we zonder paspoort kunnen vliegen en pasfoto's laten maken. Als we op het resultaat wachten lopen we nog even het dorp in en kieken het kerkje.

 

Als troost gaan we op chic dineren aan het meer in restaurant Club Yates. Het weer is ondertussen opgeklaard en de views worden met de minuut beter.

 

We hebben uitzicht op de vulkanen de Osorno...

 

en de Calbuco.

Klik hier voor het vervolg, Punta Arenas

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
07-06-2020