8 Januari: Castro

Van Valdivia is het een heel eind naar het op een na grootste eiland van Zuid Amerika, Chiloé. Na een kleine driehonderd kilometer rijden over de Ruta 5, de Panamericana, komen we bij Pargua, vanwaar de ferry naar Chiloé vertrekt. De oversteek duurt een half uurtje.

 

Chiloé staat nu niet bepaald bekend om zijn fantastische blauwe luchten. Het regent hier zeker een derde van het jaar. Darwin zei erover: "De winters zijn er verschrikkelijk, de zomers nauwelijks beter". We worden dan ook geheel verwacht onthaald op een flinke portie noodweer.

 

Na de overtocht rijden we nog een honderd kilometer door naar de hoofdstad, Castro. Castro is o.m. bekend om zijn vele Palafitos, huizen op palen. Die bouwen ze niet voor de lol, maar omdat er erg veel getijverschil hier bestaat. Op sommige plaatsen loopt dat op tot zeven meter.

 

Waar Castro nog meer om bekend staat is zijn kerk, de Iglesia San Francisco. Hier in Chiloé hebben ze trouwens toch iets met kerken. Er zijn er honderdzestig op het eiland en ze zijn bijna allemaal geheel van hout gebouwd, zowel van binnen als van buiten. Sommigen hebben een golfplaatdak. Zestien van de kerken staan op de werelderfgoedlijst. Die van Castro is een van die zestien. Vroeger was de kerk zalmkleurig met paars, kan je het je voorstellen?

 

Het zoeken naar accommodatie in Castro levert niets fatsoenlijks op. Bijna alles is hier duur, krap, stinkend en volledig uitgewoond. Het enige fatsoenlijke hotel is ver boven ons budget. Op de boot hebben we een foldertje gekregen van mooi uitziende Cabaña's vlak bij Castro. We besluiten daar naar toe te gaan. De cabaña's staan in het dorpje Llau Llao en ook daar staat een prachtig houten kerkje.

 

Anderhalve kilometer blubberweg verderop zijn de vakantiehuisjes, schitterend gelegen aan een baai.

 

De huisjes zijn inderdaad tamelijk luxe, ruim, fris ruikend en niet duur. Ze hebben ook nog WIFI. We nemen er eentje voor een nacht.

 

De huisjes zijn voorzien van een geweldig lekker snorrende houtkachel, die voor ons wordt aangestoken als we boodschapjes aan het doen zijn. Het is behaaglijk en als je je ogen dicht doet zie je de kleur van de lekkere luierbank helemaal niet...

Tijd om weer even Spaans te oefenen...

Klik hier voor het vervolg, Chiloé - 2

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
07-06-2020