9 Februari: Fontainhas

Santo Antão is hét wandeleiland bij uitstek. Omdat dit eiland niet erg groot is, ongeveer veertig kilometer lang en twintig breed, hebben we ervoor gekozen om een week op één plek te blijven en van daaruit wandelingen te gaan maken.

De eerste wandeling die we willen maken is een gedeelte van de tocht van Ponta do Sol naar Cruzinha. Voor de hele wandeling staat vijf tot zes uur en dat lijkt ons iets te veel om mee te starten. We nemen een taxi naar Fontainhas en gaan vanaf daar naar Corvo lopen, halverwege het stuk naar Cruzinha. Vanaf Corvo lopen we dan weer terug naar het hotel in Ponta do Sol. Dat blijkt al behoorlijk ambitieus.

Halverwege de taxirit kijken we terug naar Ponta do Sol. Het hoogste gebouw links is ons hotel.

 

Zodra we in Fontainhas aankomen gaan we direct op pad richting Corvo. Het pad gaat steil omhoog, errug steil. Aan het eind van de weg omhoog blazen we even uit. In de verte ligt Ponta do Sol.

 

Aan de andere kant van de berg zien we Corvo beneden ons liggen. Deze kant is nog een stuk steiler en we twijfelen een beetje, immers, "what goes down must go up". Na luttele meters op het pad beginnen onze hiervoor ongetrainde kuiten te protesteren, maar we zetten door en lopen naar Corvo.

 

In Corvo drinken we een bakkie. De melk in de koffie is dik, vettig en niet lekker. Verse geitenmelk?

We keren om en lopen terug naar boven, bijna loodrecht omhoog. Een reli-grapjas heeft bij elke haarspeldbocht een afbeelding geplaatst van een van de kruiswegstaties. Het voelt voor ons ook als een kruisweg...

 

Hadden we hem maar om ons naar boven te brengen... 

 

Weer terug in Fontainhas nemen we de tijd om foto's te maken. Dit dorpje werd in 2015 bekend toen het door de Spaanse editie van National Geographic werd uitgeroepen tot één van de dorpjes in de wereld met het mooiste uitzicht. Met wat we tot nu toe aan deze kust hebben gezien zeggen we tegen elkaar, het is net "de Cinque Terre van Kaapverdië".

 

We lopen verder door naar Ponta do Sol en draaien ons af en toe even om. Wat een uitzicht!

 

Na uren wandelen zijn we weer terug in het hotel. Bezweet, vuil en bekaf. Maar goed, de eerste wandeldag zit erop en we hebben genoten!

's-Avonds gaan we dineren bij Gato Preto. Het blijkt een zeer gezellig, knus restaurantje met maar zes tafels. Ze serveren een driegangen keuzemenu. Alles is erg smakelijk en goed verzorgd. Voor ons is dit het beste Kaapverdische restaurant tot nu toe. We reserveren direct ook voor morgen.

Klik hier voor het vervolg, XoXo

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
09-06-2020