3 februari: Galápagos

De shuttle van het hotel levert ons om negen uur af bij de airport. Daar aangekomen ondergaan we de eerste kennismaking met Parque National de Galápagos Ecuador, zoals de eilandengroep officieel heet. Of we tien USD pp willen lappen. Waarvoor? Iemand verzegelt onze koffers en we krijgen een invulformulier, da's al. Daarna moeten we wachten op het vertrek. Na een uur vertraging stijgen we op en vliegen de bijna duizend kilometer over de oceaan naar Isla de Baltra, waar we tegen half twee in de middag landen.

Het lijkt wel of hier een "nuclear blast" is geweest. Alles is grijs, er is geen boom meer met een blad er aan en de aankomsthal ziet er uit alsof er een bom is gevallen. De formaliteiten gaan snel en we mogen hier honder USD pp achterlaten. Dat is het voorrecht wat buitenlanders hebben, Ecuadorianen komen er met zes USD pp doorheen...

We hebben een meet & greet met een gids waarmee we overmorgen onze drie eilanden tour (Darwin's Triangle long) gaan beginnen. Hij loodst ons razendsnel de bus in en vijf minuten later staan we aan het kanaal dat tussen Baltra en Santa Cruz ligt. Er liggen al een paar platbodems klaar.

 

Na de vijf minuten durende oversteek rijden we nog ongeveer vijfenveertig minuten door naar de hoofdstad van Santa Cruz, Puerto Ayora. Dat is een klein plaatsje aan de zuidrand van het eiland. Er is één lange hoofdstraat (Darwin Avenue), éénrichting verkeer voor auto's en tweerichting voor fietsers met een heus fietspad.

 

 

Het is bloedheet en klam in de straat. Wij zweten op een terras met een koud drankje voor ons als er plotseling een begrafenisstoet voorbijtrekt. De man (wij vermoeden dat hij zijn vrouw heeft verloren) vooraan wordt getroost door zijn zoon. De kist met zes dragers volgt.

 

 

Midden op de hoofdstraat is de visafslag. Klanten genoeg zou je zeggen, alleen betalen ze vast niet allemaal...

 

Met zo'n kop is het goed bedelen.

 

We lopen verder en als we de bocht omkomen zien we de poepsjieke Aventura Lodge liggen. Daar gaan we overmorgen dus naar toe.

 

Maar de eerst twee dagen doen we heel wat minder duur. Hotel Fiesta heet dit hotel, een aardig middenklasse onderkomen. 

 

Als je goed kijkt zie je dat het geregend heeft en dat klopt. Zo af en toe motregent het, dan is het weer even droog en soms regent het iets harder. Dat is normaal voor de tijd van het jaar. De regen maakt het wel benauwd met temperaturen van tegen de dertig graden erbij en een luchtvochtigheid van rond de negentig procent.

We lopen nog wat rond en gaan een stuk of tig reisbureautjes langs in de hoop om een plekje op een dagtocht naar een van de andere eilanden te kunnen bemachtigen. Maar niks te last-minute, alles blijkt vol. Echt erg vinden we het niet, er is ook op Santa Cruz genoeg te zien.

Klik hier voor het vervolg, Santa Cruz

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
04-06-2020