17 November: Stone Town

Vandaag gaan we samen met een Belgisch stel dat we hier hebben ontmoet een half dagje Stone Town doen. We vertrekken om acht uur in de ochtend vanaf het resort. De reserveband die we gisteren om de auto hebben gegooid omdat de achterband langzaam maar zeker leeg liep staat nog vol lucht. Gelukkig maar. Het is maar een klein uurtje rijden naar de stad.

De bevolking van Zanzibar is voor vijfennegentig procent moslim. Eeuwenlang heersten de Arabische sultans over het eiland. Ze bekostigden hun paleizen met de slaven- en kruidenhandel. Een bijnaam van Zanzibar is dan ook Spice Island.

Het is vandaag een nationale feestdag voor de moslims, Eid al Mubarak. Het einde van de Hadj, de jaarlijkse pelgrimage naar Mekka, wordt gevierd en dat betekent dat we in Stone Town veel mensen op zijn zondags gekleed tegenkomen.

 

 

We parkeren de auto vlak bij de haven en drinken daar een bakkie koffie (met kaneel) in het prachtig gerestaureerde Tembo Hotel.

 

Daarna duiken we de Kasba in. Het is een wirwar van smalle steegjes en opeens zijn wij de bezienswaardigheid.

 

Overal vindt je de Arabische deuren met fijn houtsnijwerk.

 

Of soms idioot gevormde huisjes.

 

Veel kinderen zijn voor de feestdag opgemaakt met kool rond de ogen.

 

Zomaar een doorkijkje.

 

De binnenstad van Stone Town staat op de werelderfgoed lijst. Met name de slavechamber is één van de bezienswaardigheden. Veel is er niet van over. Je kunt je voorstellen dat ze, wachtend om te worden doorverkocht, het in deze openluchtgevangenis niet echt prettig hadden.

 

Een glaasje rietsuikersap tegen de dorst?

 

We zijn op weg naar de moskee, maar zie hem maar eens te vinden in de wirwar van steegjes. De minaret zien we boven de daken uitsteken en dus moet het die kant op zijn.

 

Nog een bezienswaardigheid, het oude fort.

 

 

Na een uur of twee in de bloedhitte te hebben gelopen rusten we wat uit in de Forodhani gardens aan de kust. Ook de vrouwen die het parkje schoonvegen nemen even het gemak ervan. 

 

De meeste vrouwen willen niet graag op de foto en dan is het handig als je een sluierdoek hebt...

 

De lucht ziet er weer dreigend uit, zoals zo vaak hier. Elke dag valt er wel wat regen, meestal in de late avond of de nacht.

 

In de verte horen we gezang en gaan er op af. Het blijkt dat in het People's Palace Museum er een of andere uitvoering is. Voor het paleis wemelt het van politie-escorte's en dikke auto's van de plaatselijke veelverdieners. Ahmed met de pet mag op straat staan luisteren en komt er evenals wij niet in. Tijdens het wachten is er tijd genoeg om even in je neus te peuteren. Niemand die het ziet...

 

Het gezang is sfeervol, dus zetten we de camera op de filmstand.

 

 

Tegen twaalf uur hebben we het wel gezien in Stone Town. Bovendien wacht de lunch in ons resort en als rechtgeaarde Hollander (en Belg) mag je dat niet laten lopen...

Na de lunch vlijen we ons weer neer op een van de bedjes aan het strand. Bekaf van alle vermoeienissen.

Klik hier voor het vervolg, de laatste dagen

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
04-06-2020