10 Maart: cayo Jutìas

We willen voor de "ochtendspits" naar cayo Jutìas, een eiland aan de noordkust. Het is ruim een uur rijden over een soort achtbaan met af en toe flinke gaten in de weg. Het eiland is verbonden met het vaste land met een soort afsluitdijk (pedraplén in het Spaans). Daar eenmaal overheen vind je vrijwel ongerepte natuur.

Het is moerasland met mangroven en een dun randje strand. Het barst er van de muggen die ons juichend begroeten. En Mar had nog wel alvast haar strandjurkje aangetrokken. Dat vinden de muggen helemaal geen probleem en zetten hun tanden in haar. Snel smeren en doorlopen. O ja, de zonnebrand niet vergeten mee te nemen.

 

Het is de moeite dubbel en dwars waard. Niemand te bekennen in de weide omtrek.

 

Af en toe krijgen we bezoek van, nee, geen plastic zakje wat een toerist in de zee heeft gegooid, een kwal.

 

De mangroven en een stukje steiger. Nog van Columbus?

 

Hier lopen we op de terugweg langs. Het lijkt net verbrand bos, maar het zijn mangroven in het witte zand.

 

Na drie uur felle zon betrekt het een beetje en gaan we voor we zelf kreeften worden terug naar Viñales. We gaan een tapje Cubaans bucanero bier drinken bij ons stamcafé annex pizzahut vlak buiten het dorp. Weldra komt de schoolbus voorbij.

 

De volgende ochtend verlaten we de vallei. Omdat het daar zo mooi is kijken we ten afscheid nog eenmaal achterom...

Klik hier voor het vervolg, Maria la Gorda

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
05-06-2020