27 december: Pakse

De accomodatie die er bij aankomst leuk uit ziet valt in tweede instantie behoorlijk tegen. Het is allemaal wat basic, ook het eten. Bovendien heeft Peet de gisterenmiddag onderweg een typisch Laotiaans gerecht (laap) geprobeerd en voor straf kan hij de halve nacht op het toilet doorbrengen. Daarom bellen we vanochtend meneer To op met het verzoek ons hier zsm weg te halen en naar Pakse te brengen, een dag eerder dan gepland. De rit er naar toe is met al die buikkrampen niet echt fijn te noemen.

In Pakse zelf is niet veel te beleven. We blijven één nacht in het Champasak Palace Hotel, een voormalig paleis. Het ziet er van de buitenkant mooi uit, van binnen is het wat "run down", zoals overigens veel hotels hier. Onderhoud plegen hebben ze nog nooit van gehoord.

 

28 december: Vientiane

Na heerlijk te hebben geslapen moeten we al om half zes opstaan. We gaan met het vliegtuig naar Vientiane. Op Pakse airport is het een drukte van belang, er landen twee toestellen per dag! Er hebben zich zo'n twintig man verzameld voor de vlucht, dus geen ellenlange rijen bij de incheckbalies... Het toestel, een ATR-72, landt gewoon voor de deur.

 

Na een voorspoedige vlucht komen we aan in Vientiane en duiken gelijk in het zwembad van het "le parasol blanc" hotel. Het is alweer warm geworden...

 

In de middag brengen we een bezoek aan de oudste nog intact zijnde tempel van Vientiane, de Wat Si Saket. De "Sim" van de tempel is omgeven door een galerij met duizenden grote en kleine Boeddhabeelden. De kleintjes staan in de nissen. Mar voelt zich weer erg verwend door zoveel Boeddhabeelden.

 

Het complex is ongeveer twee eeuwen oud en dat is te zien. Zo zien de tempel en de galerij er van buiten uit.

Klik hier voor het vervolg, Luang Prabang

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
02-06-2020