17 december: naar Cambodja

Aan alles komt een eind, ook aan ons verblijf op Koh Chang. We moeten weer eens de koffers pakken, vandaag gaan we op weg naar Cambodja. We hebben tickets gekocht naar de eindbestemming Sihanoukville in Cambodja, voor vijfentwintig euro per persoon. Daar krijg je wel wat voor terug...

De reis begint om acht uur 's-ochtends met een ritje van een half uur met wat ze hier op het eiland een "songteaw" noemen. Dat is een kleine "pickup" met daarop een frame gelast, smalle bankjes in de achterbak, dakje erboven, treeplankje. Geloof het of niet, er kunnen twaalf volwassenen in de bak en nog eens vier staand op de plank erachter.

De bagage gaat gewoon bovenop. Overigens, we hebben niet één songtaew gezien waarvan de uitlaat niet lekt, je vergast lekker onderweg, uche.

 

Het tweede deel van de trip is een tocht met een "ferry". Op deze foto lijkt hij vol. Na dat we de foto genomen hebben komen er nog zo'n zestig man bij. Met bagage.

 

De boottocht duurt vijfenveertig minuten.

Het derde deel van de reis, weer een songtaew naar het "reisbureau" (tafeltje in de open lucht met schele Thaise erachter). "Minibus come in fifteen minutes" zegt ze. Maar ook na een uur wachten, geen minibus. Na het uur wachten worden we in een volgende songtaew gestopt. Bestemming Trat, twintig kilometer verderop.

Daar begint het vierde deel van de tocht, nu wel per minibus. Twee uur later staan we aan de grens, Ban Hat Lek. Het werkt allemaal heel soepel:

  1. Health inspection. Formulier invullen. Dan krijg je zomaar een verklaring dat je geen SARS hebt.
    Nou ja, zomaar... Please pay 50 baht (1 euro). We weigeren te betalen, ook goed, de volgende toerist trapt er misschien wel in.

  2. Visum. Een heerlijke oude taart met fel gelakte nagels vraagt of we Frans spreken, ja dus.
    Dat is gelijk koek en ei, weer een hindernis genomen.

  3. Paspoort. Die vijf stempels hebben ze niet voor niks liggen. Die moeten op en over je visum. Foto gemaakt met een webcam en voila, klaar is Kees.

Alles afgerond in slechts dertig minuten. Dan zijn we in Cambodja. Nee, het is niet warm, wel erg heet in de rij.

Vanaf de grens rijden we in een echte taxi naar Koh Kong, waar we overnachten in het Riverside resort. Ook dit alles zit bij het ticket inbegrepen.

Koh Kong is een erg klein plaatsje en we hebben nog zeeën van tijd vandaag. Tijd voor o.a. een bezoek aan de kapper. Peet's haar is echt te lang!

 

Helaas spreekt de beste man geen Frans of Engels, alleen Khmer... En, ja dan krijg je wel eens misverstanden. Peet is niet ontevreden, maar het had ietjes...

Klik hier voor het vervolg, naar Phnom Penh

 

 

 

 

  over ons
contact
 
cookies
privacy
 
bijgewerkt
02-06-2020