7 Oktober, naar Wellington

Langs de kust gaat de R44 richting Gordon's Bay. We stoppen nog even in Hermanus, de beroemde walvisplaats, maar er is geen van onze grote vrienden te zien.
Het stuk tussen Pringle Bay en Gordon;s Bay is erg mooi, de weg is daar uit de rotsen gehakt en de uitzichten over de oceaan zijn schitterend.

Na Gordon's bay gaan we richting Botrivier, maar de B&B die we op het oog hadden blijkt vol te zijn. Dan maar een andere uit de Greenwood gehaald en voor de zekerheid gebeld. De "Oude Wellington" winery heeft nog wel plaats, dus rijden we over de Franschhoekpas er daarna door het plaatsje Franschhoek zelf naar Wellington waar we rond een uur of half drie aankomen. De rosé staat al voor ons koud...

 

vanuit onze kamer kijken we uit over de velden. In de badkamer is een raam waar een groet oude eik voor staat. Een eekhoorn zat er op zijn gemak een eikeltje te eten. 

Op het estate zijn nog veel meer dieren. Om de een of andere reden houden ze hier ook een aantal Alpaca's, een soort Lama's die er grappig uitzien.

8 Oktober, naar Riebeek Kasteel

Was het gisteren nog heerlijk weer en hebben we nog een uurtje aan het zwembad gelegen, vandaag is het goed mis.
Peet heeft niet al te best geslapen vanwege de maaltijd. De tonijn was kennelijk niet helemaal kosjer.

We besluiten om ondanks het slechte weer toch maar via de Bainspas naar het noorden te gaan, op weg naar Ceres. Jammer van de regen, de pas was spectaculair, alleen zie je minder dan normaal.

In Ceres drinken we een bak koffie bij de Wimpy en doen wat boodschapjes. ook daar wordt het niet droog. Dan maar weer verder naar Tulbagh, waar we de drostdij fotograferen en wederom snel weer in de auto kruipen, brrrr.

Als we uiteindelijk in Riebeek kasteel aankomen is het droog, maar bewolkt. Omdat het zondagmiddag is is het er uitgestorven. Iedereen zit ergens aan de lunch en zie maar eens accomodatie te vinden. na 1,5 uur vruchteloze pogingen komen we uit in een wat vreemd aandoend "self catering cottage", Morewag genaamd, vlak bij het dorpsplein.

Daarna begon de zoektocht naar een restaurant dat op zondagavond open is. Ook dat viel niet mee, in heel Riebeek Kasteel, Riebeek Wes en Hermon is er maar één gelegenheid open, het Royal Hotel. het is een perperduur hotel, maar de restaurantprijzen vallen erg mee. Alleen weet helaas kennelijk niemand dat, we zijn de enige gasten. Maar het eten was top!

In een gidsje lazen we hoe Riebeek Kasteel aan zijn naam is gekomen. In 1661 stuurde Jan van Riebeeck een expeditie uit in opdracht van de VOC om goud te gaan zoeken in Monomotapa. dat ligt ten noorden van het huidige Zuid Afrika, zie deze handgetekende kaart uit 1683

Op de kaart die de expeditie in handen had lag Monomotapa waar nu Riebeek Kasteel ligt. Voordat de expeditie in de vallei aankwam waar het goud moest liggen moesten ze een eenzame berg over. De berg heeft de vorm van een kasteel, de expeditie was uitgezonden door van Riebeeck, dus vandaar de naam Riebeek Kasteel. Hieronder staat de kasteelberg.

Nodeloos te zeggen dat er geen goud werd gevonden. De kaart bleek getekend te zijn door iemand die nog nooit in Afrika was geweest....

Voor we de volgende morgen weer verder gingen werd ons nog gevraagd of we interesse hadden in pollepels. Nee dus, al waren ze wel mooi groot en stevig.

Klik hier voor het vervolg, Klapmuts