6 Oktober, naar Gansbaai

De struisvogeleieren bij het ontbijt smaakten heerlijk. We nemen een paar struisvogelveren mee en gaan op weg naar Gansbaai, zo'n 200 kilometer van Witsand vandaan.

We starten op onverharde weg en dat zal het grootste gedeelte van de dag zo blijven. We rijden door de onderbuik van Western Cape. Het landschap is fenomenaal.

Na 25 kilometer doemt een obstakel op, de Breede rivier. Hier geen mooie brug maar de laatste handbediende pont van Zuid Afrika. De pont ligt aan de overkant van het water en na enig zwaaien hebben de drie veerlieden ons in de gaten. Ze gorden de sleepbanden om en trekken gedrieŽn de pont naar de overkant. Het duurt een paar minuten voordat de pont vaart krijgt maar dan komt hij er rap aan.

 

Als de pont op onze oever ligt rijden we de auto erop en genieten van het panorama in de vroege ochtend terwijl de mannen zich in het zweet trekken. We besluiten om ze geen bonnetje te laten uitschrijven zodat ze de Ä  2,50 in hun zak kunnen steken.

Vroeg in de middag komen we aan in Gansbaai en gaan op zoek naar de enige rederij die vergunning heeft om walvistochten te maken. Die bevind zich in Klein Baai, ietsjes verderop. We besluiten om in een van de cottages die Dyer Island cruises heeft onze intrek te nemen. Die middag vertrekt de boot om half drie en er is nog plaats.

Na instructies te hebben gekregen en zwemvesten en warme kleren aan te hebben getrokken schepen we ons in en gaan de oceaan op. 

na 10 minuten varen ziet de uitkijk al de eerste walvis. De boot mag een walvis tot op 50 meter naderen en zet dan de motor uit. Het is aan de walvis of hij nieuwsgierig genoeg is om dichterbij te komen. We hebben ook 2 kinderen aan boord en de walvissen worden aangetrokken door de hoge kinderstemmetjes.

Deze walvis komt erg dichtbij en we zijn verrukt. Het is niet eenvoudig om van deze "Southern Right Whale" te zien wat zijn kop, mond of ogen zijn.
Dit plaatje maakt het wellicht iets duidelijker.

We nemen na een half uur afscheid van de walvis en varen door. Na heel veel zoeken komen we er nog een tegen. Deze komt minder dichtbij maar levert ook mooie plaatjes op.

Walvissen zijn zoogdieren die af en toe moeten ademhalen. Dat doen ze door de gaten boven op de kop en spuiten dan een fontein water omhoog. 

Na de walvissen varen we door naar Dyer Island voor de zeehonden.

Klik hier voor het vervolg, Dyer Island