24 September Nossob -> Mata Mata

We zijn dan wel vroeg opgestaan, maar kennelijk de beesten niet op deze dag des Heren. Na bijna 30 kilometer afschuwelijk slechte weg hebben we er zwaar de smoor in. We besluiten dat we het Kgalagadi Transfrontier Park eigenlijk maar vies vinden tegenvallen. Al dat gehobbel, gatverre en dan nog niks zien. Want die leeuw daar in de verte langs de weg is natuurlijk geen leeuw maar dat lijkt maar zo. Het is vast weer een boom of een rots of..... We gaan vol in de remmen en houden onze adem in, EEN LEEUWIN OP DE WEG!!!

Als wij stoppen kijkt ze om en negeert ons verder. Ze loopt nog een stukje door en gaat dan in het ochtendzonnetje liggen poseren. We naderen haar voorzichtig tot een meter of vijf. Raampje open en handen aan de knop van het raam, auto in de eerste versnelling om er rap vandoor te kunnen gaan als ze kwaad wil. We blijven tenslotte onverschrokken stadsmensen....

Ze tolereert onze nabijheid, maar we mogen niet dichterbij komen zo zeggen haar ogen. We volgen haar een half uur lang. Soms slentert ze het pad af, dan weer staat ze stil om te ruiken of er nog wild in de buurt is en speurt ze de omgeving af. Leeuwen lopen graag in het mulle zand, dat vinden ze prettig aan hun poten weten wij (uit de guide).

Na een half uurtje vindt ze het het welletjes op de weg en verdwijnt ze de bush in, ons verrukt achterlatend. Het park is fantastisch!!!!

Deze dag kan er verder niets meer stuk, En als je niet ongeduldig spiedt dan kom je vanzelf van alles tegen. Gemsbokken zijn erg schuw en en lopen meestal direct weg als je ze tot op 30 meter nadert. Deze nu eens een keer niet en zijn kop straalt mooi in het ochtendlicht. 

 

Na 60 kilometer slaan we de weg af richting Mata Mata op de grens van NamibiŽ. Deze dwarsweg loopt tussen de twee rivieren in en het landschap is totaal anders. Tot 18 meter hoge rode zandduinen en daartussen uitgestrekte dalen. We gaan 60 kilometer lang als in een achtbaan op en neer. Boven op elk duin even over de vlakte uitkijken voor je je weer naar beneden stort. Opeens zien we in een boomtop deze Bleeksingvalk, zo weten we uit de guide. In het Engels heet deze trouwens Pale Chanting Goshawk oftwel Zanghavik....

De havik speurt de omgeving af op zoek naar een prooi en we wachten geduldig tot hij opvliegt om een actiefoto van hem te maken. Nou ja geduldig....we helpen hem door te toeteren.

Het is pas 9 uur in de ochtend, de dag is nog lang niet voorbij.


Klik hier voor het vervolg, Kgalagadi de rest van dag 3