23 September Twee Rivieren -> Nossob

We besluiten eens een keer uit te slapen en vertrekken (pas) om 8 uur in de ochtend in de richting van kamp Nossob, waar we vanavond ons kamp opslaan. Nossob ligt 165 kilometer ten noordwesten van de ingang van het park (het kamp Twee Rivieren). De weg naar kamp Nossob loopt langs de droge rivierbedding van de rivier de Nossob, langs de grens van Botswana.

De weg is gedeeltelijk grind en kuilen, gedeeltelijk mul zand met stenen. Af en toe luistert het stuur niet meer en zwabber je van links naar rechts. Alles in de auto rammelt en trilt, wij ook. Soms kan je 40 km per uur rijden, soms 15-20. En dan is het ook nog een typisch klimaat. In de vroege ochtend is het koud, tussen de 5 en 10C en in de loop van de dag loopt de temperatuur op naar 32-36C om na zonsondergang, wat hier om een uur of zeven is, snel terug te lopen naar soms tegen het vriespunt.

Na 15 minuten hobbelen en stuiteren heb je het helemaal gehad en iedere keer net als je het park en de wegen zit te vervloeken zie je ineens weer iets moois wat alle ontberingen weer doet vergeten. Nummer een van vandaag is een Zilvervos, die net uit de struiken komt.

En kijk eens wie hier nieuwsgierig uit zijn holletje langs de weg komt kruipen. Een woelmuisje.

In het park kom je regelmatig een Gompou tegen. Dit is de grootste vliegende vogel die er bestaat en kan 13 tot 19 kilo zwaar worden. Hier is zo'n rakker.

Als rechtgeaarde stadsmensen weten we lang niet alle namen van de beesten, met name de vogels, die we tegenkomen. In het Kalahari gids vinden we de namen van een aantal ervan maar deze staat er niet in. Wie het weet mag het zeggen.

Deze Roofarend staat wel in de gids. De vogel is een halve meter hoog en ziet er vervaarlijk uit.

 

Na 6 uur hobbelen komen we uiteindelijk in kamp Nossob aan.
We maken het ons gemakkelijk in ons chalet en na de thee begint het opeens keihard te waaien. We vluchten het chalet in, je zal er maar met je camper staan....

De beste tijd om beesten te bestuderen is na zonsopgang of vlak voor zonsondergang. In kamp Nossob hebben ze een "gamehide" vlak bij een drinkplaats. We zitten daar braaf een half uur en zien een Jakhals drinken.

Als de Jakhals verzadigd is durven de Springbokjes ook weer zich te laven.

Na zonsondergang houdt de pret op. We moeten hier in dit kamp zelf ons potje koken. Na het eten is het weer sterren kijken geblazen.

We nemen ons voor morgen voor dag en dauw op staan. De wekker staat op half zes, de poort van het kamp gaat om half 7 open.


Klik hier voor het vervolg, Kgalagadi dag 3