12 januari met de bus naar Hoi An
De bus naar Hoi An bleek de "tourist" bus te zijn en deed zes uur over het kleine stukje. Dat kwam omdat er drie stops waren ingelast, o.a. bij de "Marble mountains" waar marmer wordt gewonnen.
Het hele dorp staat vol met wanstaltige woonwagenkunst.
Uiteindelijk aangekomen blijkt Hoi An zelf een soort Vietnamees Volendam te zijn. Een en al souvenirwinkels en de ganse dag "Madam, you want motorbike, cyclo, come into my shop, newspaper" etc. Ze zijn hier veel opdringeriger dan elders in AziŽ en af en toe kan je ze wel wurgen. Noooooooooooooooooooooo!!!! zeggen we de hele dag. Maar de sfeer is wel gezellig in Hoi An en er zijn wel mooie dingen. Bijvoorbeeld deze overdekte Japanse brug uit de 16e eeuw.



Hoi An ligt zoals veel plaatsen aan het water, de Thu Bon rivier. Het gewone leven kabbelt hier rustig voort en de mensen maken zich niet al te druk.









Ergens in een zijstraatje vinden we een restaurantje met een tap voor de deur. We vragen aan de twee jongens die buiten zitten of het bier lekker is. Jascha en Barend blijken Hollanders te zijn die via de transiberiŽexpress en China hier terecht zijn gekomen.
Na een uurtje komt vriend Sander erbij en zeven uur, vele porties Wonton en 52 biertjes later nemen we afscheid. We hebben allen in tijden niet zo gelachen.
Het bier was overigens erg lekker, ijskoud en het koste maar 3000 Dong per pul. 1 euro is 20.000 Dong, je hebt dus bijna 7 biertjes voor je euro.
Als Hagenaar heb je geen moeite te bestellen, gewoon zo plat mogelijk BIA zeggen voor de juiste uitspraak....



Je krijgt van alles aangeboden als je op een terras zit.
Deze vrouw had jointjes in de aanbieding en blowde zelf flink door om reclame te maken.



De bedelaars hier zijn niet snel tevreden. Deze bedelares was erg ontstemd en smeet het geld wat we haar gaven boos op tafel omdat ze de aalmoes te klein vond.




Klik hier voor het vervolg, Ho Chi Minh City.