4 Februari: BsAs

De verschroeiende hitte haalt een streep door elk denkbaar plan voor vanochtend. Nogmaals naar de Argentijnse watervallen en het circuit Superior lopen? Een wandeling door de jungle maken om Toekans en andere vogels te zien? Vergeet het maar, het wordt vandaag 40C en kans op regen. De hitte hangt als een natte deken om ons heen.
Het enige wat er op zit is naast en in het zwembad hangen. We hebben een vlucht naar BsAs om 16.30 uur en tot aan die tijd lezen we wat, babbelen we wat met andere reizigers en gaan vaak het zwembad in.

's avonds om 7 uur komen we weer in onze vertrouwde Ibis bunker aan, ditmaal een kamer met uitzicht op het plein. Hier is het slechts 25C en daar weten we beter raad mee dan de hitte van de jungle. We eten uitgebreid en gaan vroeg slapen.

5 Februari: Mar del Aj

Tot nu toe hebben we van niemand enthousiaste verhalen gehoord over de Argentijnse Atlantische kust onder BsAs. De bekendste plaats is Mar del Plata en daar zien we op tv genoeg van om daar zeker niet naar toe te gaan. De guide helpt ons ook al niet al te veel. Toch willen we graag nog een paar dagen uitrusten op het strand om de afgelopen 3 maanden te "verwerken". We willen niet de kans lopen om met een bus in een verkeerd oord terecht te komen. De oplossing lijkt ons weer een auto te huren. Bij Budget Sheraton kunnen we om half elf al een Peugeot 206 ophalen.

Het is een kleine 400 kilometer naar de eerste van een reeks badplaatsen. We beginnen met San Vicente de Tuy. Daar is het verschrikkelijk druk. Niet verwonderlijk, het is hoogseizoen n het is fin de semana (weekend). We rijden door naar Mar del Tuy, maar daar is niets te vinden. Dan maar weer verder naar Mar del Aj. Bij de plaatselijke VVV zijn ze zo vriendelijk om hotels af te bellen en jawel, we hebben beet. Er is plek in Hosteria Mar del Aj. Het is niet top, de kamer is piepklein, maar acceptabel voor 1 nacht.

Mar del Aj blijkt een soort run down versie van Torremolinos in het klein te zijn. Veel, zr veel, Argentijnse Sjonnies en Anita's, eigenlijk alleen maar. In dit gedeelte van het land zie je trouwens totaal geen buitenlanders, ja MarPet, maar dan houdt het op. Het strand is ook niet geweldig.
Van verschillende kanten krijgen we te horen dat El Molino het beste restaurant in de stad is. Maar om 7 uur is die nog niet open. We gaan het centrum onveilig maken en dan barst de hel los van boven. Hozen, plenzen, de straten veranderen in woest kolkende rivieren van tot een halve meter diep. Als we uiteindelijk om 8 uur willen gaan eten moeten we op blote voeten door de straten waden om bij El Molino te komen. Aan de regenjacks hebben we niets, die liggen keurig opgevouwen in de koffer. Doorweekt komen we bij het restaurant aan.
De baas blijkt een onvervalste Argentijnse kamper te zijn, compleet met staart en valse lach. Het eten is erbarmelijk slecht.
Hier in Mar del Aj is het n grote droefenis. Het heeft Peet heel wat soebatten gekost om deze foto te mogen plaatsen, dus onder protest van Mar... we blijven lachen....

6 Februari: Valeria del Mar

Eerlijk is eerlijk, het ontbijt in Mar del Aj is niet slecht. Het weer klaart op en we rijden verder zuidelijk via Ruta 11. We gaan kijken voor accommodatie in Ostende. Dit stadje ziet er heel wat leuker uit. Het is een eeuw geleden gesticht door een Belg, vandaar de naam. Van de oorspronkelijk boulevard uit 1912 is niet veel meer over, de Argentijnen vinden dit wel een monument...

We lopen hotel na hotel af, maar nergens is hier plek, niet n kamer te vinden. Ook niet in het oudste (1913) van de stad, het Viejo Ostende hotel. 

Ostende loopt naadloos over in Valeria del Mar. Dit plaatsje ziet er leuk uit. Knus centrum, leuke winkeltjes, terrasjes, restaurants. Hier zouden we best wel een paar dagen kunnen doorbrengen. Maar ook hier vangen we bot en besluiten wat verder van het strand in Valeria te gaan zoeken. Het geluk lacht ons tegemoet. Twee kilometer van het strand vinden we de enige (?) vrije kamer in Valeria in B&B Mashal. Als we de kamer gezien hebben staat er al iemand klaar om ja te zeggen als we nee zouden zeggen. En nog geen 5 minuten later staat er weer een zoekende op de stoep. We prijzen ons gelukkig....

Het weer is inmiddels zoals het zou moeten zijn, heerlijk! We gaan als een speer naar het strand. De stranden zijn hier heel breed, maar het grappige is dat de "vrije" Argentijnen met zijn allen op een kluitje aan de waterlijn gaan zitten. Er zijn er ook veel die bij elkaar kruipen in een beachclub, Balneario genaamd. Daar is het een soort all-inclusive met activiteiten voor groot en klein.
Tegen de duinrand aan is daarom genoeg plek voor ons.

De Argentijnen beleven veel plezier aan iets wat wij vanuit de verte observeren, de bananenboot getrokken door een jetski. Ook blijkt dat hier topless taboe is maar stringbikini's kunnen wel. Of je er de kont voor hebt of niet....

En nog een nationale sport, vliegeren. Er zijn wedstrijdjes. 

We vermaken ons volop hier, er is genoeg te zien en de zon laat ons niet in de steek, ook al zijn er af en toe wel wolken. Die verhinderen dat het warmer wordt dan 27C, voor ons meer dan genoeg. 's Avonds blijkt ook nog dat je hier wl lekker kunt eten.
De malaise van Mar del Aj ligt ver achter ons.

Klik hier voor het vervolg, Valeria del Mar