28 Januari: Buenos Aires (aankomst)

De vlucht van Ushuaia naar Buenos Aires vertrekt precies op tijd om 12 uur. Als we instappen hebben we truien en fleeces aan. Het regent licht in Ushuaia en de temperatuur komt niet boven de 10C.
Als we na 3,5 uur in BsAs aankomen is het strak blauw en 34C. Hier heerst een hittegolf, op vele tv-kanalen zie je chica's in bikini's puffen, zijn de zwembaden overvol en heeft de plaatselijke Erwin Krol het over een gevoelstemperatuur van ruim 38C.
De tweede schok
die we krijgen is ons hotel. Nou ja, deze dump noemt zichzelf een Trendy hotel. Ze hebben nogal een hoge dunk van zichzelf:
We guarantee top quality service, style, comfort and warmth. We have adopted an “avant-garde” attitude, and a name that has enabled us to develop a “New Art of Lodging”.
Jaja! Het Chelulu ligt weliswaar in een buurt (Palermo Viejo) die makelaars zo poëtisch kunnen beschrijven (gewild, nabij vanalles etc), maar liegt dat ze barst op hun website. Onze kamer, Lulu2, ziet er op hun site geweldig leuk en designerig frisgroen uit, maar blijkt een gore gribus te zijn.
En nog duur ook! Voor 70 US$ per nacht douche je met lauw water in de wc (of plas je in de douche)...

We hebben hier 4 nachten gereserveerd, maar cancellen haastig de laatste 3 nachten.
Eerlijk is eerlijk, de buurt is leuk. We lopen rond en de wijk is echt gezellig te noemen. Maar als we gaan eten komt schok 3. Het Parilla (soort bbq) restaurantje zag er zo leuk uit. Maar het verbrande vlees was niet te eten.

29 Januari: Buenos Aires (van Gribus naar Ibis)

De volgende dag checken we uit en blazen het meisje aan de balie van verontwaardiging bijna van haar stoel. Ze wilden hier nog US$63 extra hebben voor de gecancelde reservering. Niet dus! In Ushuaia hadden we een tip gekregen voor een nieuw Ibis hotel in de stad. We nemen een taxi en checken met een gelukkige glimlach in bij de balie van deze bunker. Hier is alles schoon en fris en het kost uiteindelijk hetzelfde als Chelulu. Het is wel iets minder trendy....

Onze bunker ligt op de Plaza Congreso aan de Avenida de Mayo. Het is snikheet als we in de vroege middag over de Avenida de Mayo richting Plaza de Mayo lopen.
We steken de Avenida de 9 Julio over, de breedste straat ter wereld met 22 banen verkeer. Het kost ons dan ook 3 keer wachten voor diverse voetgangerslichten om de hele Avenida over te steken.

Aan de Plaza de Mayo staan een aantal gebouwen die zo in Parijs zouden kunnen staan.

Hier is de Plaza zelf, met op de achtergrond het presidentiële paleis, het Casa Rosada. Qua protesteren is dit wat het binnenhof voor ons is. Nog steeds lopen hier de dwaze moeders iedere donderdag rond met foto's op de borst van hun desparacido's (vermisten).

Tja en wat staat er op de grond gekalkt?  

Een eindje verderop is een deur van het ministerie van Binnenlandse (Buitengewone) Zaken. In de tijd van de junta gingen velen mensen hier door naar binnen om hun vermisten op te geven. Een antwoord kregen ze echter zelden....

Het paleis is destijds in opdracht van president Sarmiento roze geschilderd. Hiermee wilde hij de nationale eenheid symboliseren en het einde van de strijd tussen de de federalisten (roden) en de verenigden (witten) aangeven.

Vermoeid en bezweet strijken we neer in Café Tortoni. Dit meer dan 100 jaar oude café was de vaste stek van heel wat beroemdheden, waaronder de schrijver Luis Borges en de tangoster Carlos Gardel. En dat staat in veel toeristen gidsen. Dus is het nummertje trekken om naar binnen te mogen.

's avonds laten we ons strikken voor een cena (diner) - tango show. Het niveau was niet bijster hoog om van de maaltijd maar te zwijgen. Maar we hebben ons kostelijk vermaakt. Kijk het filmpje zelf maar:

Klik hier voor het vervolg, Buenos Aires - 2