1 Januari: Santa Cruz

De eerste dag van het nieuwe jaar houden we ons voornamelijk bezig met uitslapen en zoeken naar een restaurant dat open is.
Het eerste is gemakkelijk, het tweede vergt het uiterste van ons. Op heel de wijnroute die we rijden, in totaal 120 kilometer, is er niets open. Helemaal niets. De enige mogelijkheid is een buffetlunch bij Hotel Santa Cruz in de stad. Daar wandelen we uiteindelijk na 3 uur in de middag binnen. Het buffet was redelijk, de wijn was weer erg lekker, een reserva chardonnay van Viña Las Niñas.
Voordeel van een buffet is dat je de rest van de dag niet meer hoeft te eten. We lanterfanten nog wat, kijken een film en gaan om 12 uur naar bed. Dat was dat.

2 Januari: Talca

We zakken verder zuidwaarts af en besluiten nog een wijnstreek te bezoeken, de Maule Valley. In de buurt van Talca vinden we een Zwitserse lodge op het platteland, hostal Casa Chueca. Dit is een mooie lodge op een prachtig terrein langs de rivier de Lircay.
Maar tussen ons en de Zwitsers botert het niet. Ze hebben eigenlijk niets meer vrij, maar geven ons een kamer, die nog niet helemaal af is, maar wel voor de volle mep.
Het sfeertje daar is echt Duits en o wee als je je auto bijvoorbeeld niet op de juiste plaats parkeert, dan heb je direct een klacht aan je broek. Maar goed, het is maar voor 1 nacht, het is bloedheet en het zwembad lokt. En, het uitzicht mag er zijn...

De bedoeling was om nog eenmaal op een wine estate te eten. Maar, helaas zat het net als gisteren tegen. We hadden een kaart waarop de wijnhuizen stonden aangegeven en of er een restaurant bij was.
Daar bleek dus niets van te kloppen. Na een aantal pogingen en vele kilometers werd het een wegrestaurantje. Het eten was zozo, maar de wijn...... een reserva Chardonnay van Balduzzi. Ook weer erg smakelijk.

3 Januari: Villaricca

Het wordt tijd om eens wat meters te maken en dat doen we vandaag. Ruim 550 kilometer zakken we af naar de streek genaamd Araucania.
Het heeft hier veel weg van Zwitserland/Oostenrijk. Veel bergen, veel groen, veel meren en heel veel houten huisjes met geraniums ervoor. HET gebak bij uitstek heet hier dan ook Kuchen, say no more.

Het is hoogseizoen, dus we vrezen dat we lang moeten zoeken naar een onderkomen. Maar het zit mee, de eerste de beste lodge is raak en kamers plenty. Het ligt aan het gigantische meer Lago Villaricca (25x15 kilometer) en heet Hosteria Hue-Quimey. De naam vermoed Mapuche invloeden, zeg maar de aboriginals van hier. Maar de eigenaresse heet Haydeé en dat lijkt verdacht veel op Heidi.
Dit is een echt Hans en Grietje huisje. Alles is van hout, zowel van binnen

als van buiten. We hebben de kamer rechtsboven op de foto. Dus met balkon EN geraniums!!!

Zoals gezegd ligt de lodge aan het meer en dat kunnen we vanuit de kamer bewonderen.

Wat we net niet kunnen zien vanuit de kamer, maar wel voor de lodge is de vulkaan Villaricca met zijn sneeuwwitte top. Goed kijken hoor, dan kan je hem ook zien. De top lijkt net onderdeel van de wolken.

Op het meer kun je een rondvaart maken met een catamaran.

Of zelf peddelen met een waterfiets. Jaja, dolle pret hier.

We zijn merkbaar in het zuiden, de temperatuur moet een stapje terug doen. Schijnt de zon, ok, dan kan het zomaar 23 C worden, maar is het bewolkt en dat is het hier snel, dan hebben we meer Hollandse voorjaarstemperaturen. 's avonds komen de fleecejes weer van pas.

Overigens is Chili nog gewoon in kerstsfeer. Het stadhuis heeft een kerststal boven de ingang, die verlicht is in de avond. Als je goed kijkt zie je het vulkaanstoplicht. Die waarschuwt als er een uitbarsting op stapel staat. Gelukkig staat ie vandaag op groen.

Klik hier voor het vervolg, Araucania