24 December: Rapa Nui - 2

We lopen verder over de hellingen van de vulkaan. Deze onaffe Moai lijkt verdacht veel op Darth Vader... 

Na bijna 3 uur gaan we verder. We hoeven niet lang te rijden voor we de grootste Ahu van Rapa Nui tegenkomen, Ahu Tongariki.
Alle 15 beelden zijn door een Japans team van specialisten weer rechtop gezet. Je kunt ook goed zien dat er op het hele eiland geen twee Moai's hetzelfde zijn.

Een detailfoto van Tongariki. Slechts 1 van de 15 Moai's draagt een Pukao. Het lijkt een soort hoed maar is een uitbeelding van de manier waarop het haar hier werd gedragen.

Een kilometer of 10 verderop is het enige echte strand van Rapa Nui, Anakena. Volgens de legende is de eerste koning, Hotu Matua hier aan land gekomen na een reis met een bootje vanuit Tahiti (6 uur vliegen over de plas).

Daarom is dit ook een geweide plaats. Er staan twee Ahu's waarvan de grootste Ahu Nau Nau is.

Tegen een uur of zes in de avond rijden we weer naar het hotel. We hebben geen idee van het feit dat hier kerstavond HET feest is. In ons hotel is een ware feestmaaltijd, maar wij missen dat.
Op aanraden van zowat iedereen gaan we luxe uit eten aan de haven bij "Le taverne du pecheur", een restaurant in Franse handen. Waar we ook al voor gewaarschuwd waren is het humeur van de uitbater. Wat een onwijze arrogante hork! We Krijgen bij gratie Gods nog een tafel en worden als honden bediend door twee chagrijnige adolescenten zonder enige horeca ervaring. 

Na het redelijke eten en de voortreffelijke wijn willen we afrekenen. Na twintig minuten wachten vinden we het welletjes en lopen de trap af. We worden door de eigenaar toegeblaft "What do you want". We krijgen een rekening waar alleen de wijn opstaat, betalen die en lopend grijnzend het dorp in. Suits him right the bastard!

Het uitgespaarde geld zetten we om in (te veel) pisco sours. De volgende dag even geen Moai's, we "slapen" onze roes uit op het strand.

Ergens in de middag komt de fut terug en stappen we weer in de Suzuki op weg naar Puna Pau, de "hoedenmakerij". De lava is op deze uitgebluste vulkaan rood gekleurd en veel zachter dan het Moai materiaal.

's avonds gaan we met onze Engelse buren, Julie & Chris, naar de vulkaan de Rano Kau. Ook hier weer een schitterend kratermeer met uitzicht op de oceaan.

Voor de kust liggen drie kleien eilandjes. Elk jaar werd hier een soort kievitsei race gehouden. De deelnemers doken van de 300 meter hoge rots af in zee en zwommen naar het grootste eiland om eieren van de daar broedende Sterns te zoeken. Daarna moesten ze terugzwemmen en de rots opklimmen. Gekkenwerk!
Degene die de race won was een jaarlang "birdman" en genoot vele privileges. 

Op de top liggen stenen waarop figuren zijn uitgehouwen, petroglyphen. Op de onderste foto is een birdman te zien.

We hebben trek en besluiten niet op de zonsondergang te wachten. Dat hier is pas tegen half tien in de avond. Op naar het kerstdiner (denken we dan nog).

Klik hier voor het vervolg, Rapa Nui - 3