28 November: Machu Picchu

Of we om half zes bij de bushalte wilden zijn. Vijf uur ontbijt, dus half vijf opstaan. Jaja, we hebben vakantie! Voordeel van vroeg naar boven is dat het relatief rustig is. Dat betekent dat je met 300 man met bussen naar boven gaat.
Eenmaal boven blijkt dat het gewoon heerlijk weer is. Dat is het hier meestal in de ochtend en in de late middag. Ertussen plenst het vaak. Dit is een tempel waarvan de basis uit 1 stuk rots bestaat.

Het dorp/complex heeft eigenlijk geen naam. Machu Picchu is de naam van de berg. Het betekent oude berg. Er tegenover ligt Huayna Picchu, wat nieuwe berg betekent. Hier een doorkijkje ernaar.

En Huayna Picchu als ansichtkaart.

De Inca's zijn beroemd om hun bouwwerken. Alle stenen passen naadloos op elkaar, stenen hebben tot 32 hoeken. Hoe ze die zo mooi passend krijgen? Ze zoeken een soort kerf of nerf in de steen, hakken dat verder uit en steken in de gaten houten stokken. Die maken ze nat, zodat ze uizetten en voila.

Wat sfeerbeelden zonder verder commentaar.

Er is ook een soort kruidentuin, waar o.m. een exemplaar van de cocaplant staat.
We hebben er baat bij op deze hoogte. Je kauwt op een paar blaadjes en je voelt je een stuk prettiger. Smaak? Naar een hoop gras, bweh.
Stom dat we ze gisteren niet bij ons hadden....we hadden ze goed kunnen gebruiken.

Er vliegen hier ook een paar kolibrietjes rond. Razend snelle vogels, die je met moeite kunt fotograferen.

Hieronder zie je twee "sterrenstenen". Het water in de kom weerspiegelt bij helder weer de sterrenhemel.

 

Tegen een uur of elf komen de eerste wolken alweer aanzetten. De voorbode van de middagregen.
We maken ons alvast op om naar beneden te gaan. Dit keer gaan we te voet en dat is ook nog een aardige tippel van een uur. Je voelt je kuiten!

Beneden aangekomen is het tijd voor de lunch. Aguas Caliente ligt geheel aan de spoorlijn. Ook vrijwel al het dorpsleven speelt zich af rond de rails. Zo zitten we genietend van een biertje en een kingsize pizza te kijken naar Inca band nummer zoveel die aan het opbouwen is voor onze neus. In de verte nadert een trein.

Op het dorpsplein staat een foeilelijk standbeeld van een eens machtige Incaheerser, Patchacutec.

We moeten nog wat uurtjes doorbrengen in het dorp. De trein naar Ollantaytambo gaat pas om 6 uur.

Klik hier voor het vervolg, Cusco