27 Oktober: Praia de Tofo (where else?)

Gisterenavond waren ze bij het duikcentrum voorzichtig optimistisch over het (duik)weer. Peet moest zich om half 8 melden om te zien of het door zou gaan en ja hoor, eindelijk is het zover. Voor het eerst echt duiken op de open oceaan, toch wel spannend.

De duiklocatie is 3,5 kilometer uit de kust en heet "Mike's playground". Op het sein van de kapitein moet iedereen zich achterover laten vallen en zo snel mogelijk naar de bodem op 15 meter zien te komen. Daar beneden is er niet zoveel stroming als boven.

Het was erg gaaf, nauwelijks goede foto's gemaakt, hannesen met evenwicht, lucht etc en na 25 minuten was de luchtfles al leeg, maar genoten, dat wel. Hieronder wat impressies.

 

En daarna nog de boot in zien te komen. Dat valt als oude man niet mee, pfff. maar met een handje van de kapitein en een kontje van Mark lukte het toch.

Eenmaal terug bij de lodge wordt er direct een nieuwe duik gepland. Ditmaal om 2 uur 's middags en de bestemming heet de "Salon". Nu met foto's van de tewaterlating van de boot!

Op naar de 2e duik van de dag. Nu met een extra grote fles lucht... Ook de handleiding van de camera even doorgebladerd. Dat resulteert in meer gelukte foto's.

NB. dit is geen paars blad, maar een vis. Hoe zou ie anders moeten heten dan "leaffish"

NB2. Dit is een "Bluespotted Stingray", hoe verzinnen ze het toch...

Tot slot een duet van twee soorten vissen. Vraag me niet hoe ze heten.

Van al dat duiken raak je erg vermoeid en zeer dorstig. Vanaf het terras van het restaurant mijmert Peet weg met het zicht op de Frangipani ervoor en de kokospalmen in de verte.

Er wordt weer verse vis aangevoerd, dat wordt weer smullen vanavond en stoere duikverhalen vertellen...

Klik hier voor het vervolg, Vilankulos