23 Oktober: Maputo

Het mooiste aan Maputo is misschien de oude Portugese naam van de stad, LourenÁo Marques (LM). Maputo is een smerige, hete stad met veel zwerfvuil, kapotte trottoirs en volkomen vergane gebouwen. Het lijkt erop of er sinds de onafhankelijkheid in 1975 niets meer is opgeknapt.

Vannacht heeft het licht geregend en dat betekent dat de pisgeur des te doordringender is. Nee, voor ons heeft deze stad het niet. We gaan de zompige hitte in om de stad te verkennen. Maar af en toe zie je toch wel aardige dingen. Zoals deze bijna uitgebloeide Jacaranda's.

 

De lucht is nog grauw en dreigend als we deze moskee tegen komen.

De bewolking wordt langzaam dunner en de kleuren van de stad komen meer tot hun recht. Vooral de kleding van de locals is kleurrijk, zoals hier voor de school. Dit is nog een van de weinige redelijk intact zijnde gebouwen.

Ook hier is een filiaal van de Gouden Schaar te vinden....

Na de onafhankelijkheid in 1975 heeft de bevolking hier geleden onder een burgeroorlog tussen de twee guerrilla groeperingen,  Renamo en Frelimo. Pas in 1993 is er vrede gekomen en kon worden begonnen aan het likken van de wonden en de voorzichtige opbouw van de democratie. De eerste jaren kenmerkten zich door de communistische ideeŽn van Frelimo. De straatnamen zijn daar stille getuigen van. Zo zijn er de Avenues Karl Marx, Vladimir Lenin, Ho Chi Minh etc.
Beide ex-kemphanen doen nog steeds mee aan verkiezingen. Frelimo is nu de grootste. 

En overal in de wereld is er Coca Cola.

Kijk, dit is nu emancipatie. Een vrouwenhoofd is kennelijk toch geschikter voor het zware sjouwwerk dan de mannenhand. En tja, de vrouw is hier de baas over het fornuis, dus ook over de gasfles.....

Als we bij een pin automaat staan, zien we dat er aan de overkant van de straat een trouwerij aan de gang is. Het stadhuis ligt voor de kerk, handig! Het ene na het andere paar verschijnt op het bordes van het stadhuis. Zaterdag is hier zeker de populairste dag om in het huwelijksbootje te stappen.

Een korte impressie van de mooiste dag uit het leven van Celeste. De bruidsmeisjes en jonkers, de gasten en Celeste (en haar zusje?) zelf

We plakken in onze kleren na ruim 5 uur rondbanjeren en lopen voor wat verkoeling naar het hotel.
Dagje Maputo zit er op. Toch een leuke dag gehad.
Morgen laten we deze miljoenenstad achter ons en gaan we richting strand, 400 kilometer noordwaarts.

Klik hier voor het vervolg, (naar) Praia de Tofo