22 Oktober: naar Maputo

Het is maar 118 kilometer noordwaarts vanaf Ponta do Ouro, maar we waren gewaarschuwd. Het eerste stuk was een drama. Meestal 1, af en toe 2, soms 3,4 of 5 sporen in het mulle zand. Kies er maar een uit en hoop dat je er doorheen komt. En dat het de goede is. Zelfs Truus is af en toe het spoor bijster, maar zonder haar hadden we alleen maar in rondjes gereden. Eduard, bedankt voor het lenen!

Na 3 keer te hebben vastgezeten, 3 keer een verkeerd spoor te hebben genomen en ruim een uur later komen we aan in Zitundo, 20 kilometer opgeschoten. Maar daarna gaat het beter, de ondergrond wordt vaster en we krijgen vertrouwen in de goede afloop. Na 60 kilometer komen we aan in Salamanca, waar een Hindu tempel is. Vreemd om midden in dit land de sfeer van India te proeven. Echt een soort oase.

 

We trekken de stoute schoenen uit en gaan naar binnen. Er staat net iemand Krishna af te stoffen. Is wel nodig hier.

Er staat voor iedereen een waterbakje klaar zodat je je voeten kunt afspoelen.

Het symbool van het Hindoe´sme doet ons altijd aan de swastika's van het 3e rijk denken....

Tegen 12 uur, 3,5 uur na vertrek, komen we bij de veerpont in Catembe aan. We hebben hem net gemist en moeten 1,5 uur wachten. We doden de tijd met een bordje gamba's en mensen kijken. Het is erg levendig en er staat keiharde reggae op. De Rastafari rijgen tussen het swingen door hun kralenkettingen voor de verkoop.

Dan mogen we de ferry op. Het is een onooglijk klein bootje en de bemanning weet precies hoeveel auto's erop kunnen. Juist, twee maal zoveel als wij voor verantwoord houden. Het is een passen en meten en 20 minuten later staan alle auto's op de boot. De portieren kunnen niet meer open en we nemen wat foto's vanuit onze benarde positie op de groothoek stand.

In de verte doemt Maputo op.

Truus raakt in het zicht van de haven het spoor bijster en piept iets over "indien mogelijk omkeren".

Dan mogen we er af. Eerst de voetgangers. Die wringen zich aan alle kanten langs de auto.

Over de ruim 1 kilometer naar het Hoyo-Hoyo hotel doen we ruim een half uur. Eenrichtingverkeer, stoplichten, opgebroken straten, noem maar op. Uiteindelijk zijn we dik zes uur na vertrek op de kamer. Bekaf.

Maar na een douche, een biertje en een bakje cashewnootjes gaat het wel weer en gaan we nog even de straat op. Op de boulevard het advies als je echt van iemand houdt....

Het gaat alweer rap schemeren. de wind trekt aan en de temperatuur daalt razendsnel. Tijd om terug naar het hotel te lopen.
Morgen meer Maputo. 

Klik hier voor het vervolg, Maputo