20 Oktober: Ponta do Ouro

Na een ontbijt met wentelteefjes (bwah) nemen we afscheid van Viv en Ray en gaan we op weg naar Mozambique. De grensplaats, Farazela,  ligt slechts 15 kilometer verderop en we hebben mazzel, het is niet druk. In een minuut of twintig banen we ons een weg door de Mozambikaanse bureaucratie. De prijsverhoging van de visa van 20 euro naar 50 euro is hier nog niet doorgevoerd, dus dat scheelt een stuk.

Na de grens is er nog 50 meter asfalt en dan duiken we de zandbak in richting Ponta do Ouro. Zonder 4x4 heb je hier niets te zoeken, de "weg" is volledig kapot gereden. We doen een dik half uur over 15 kilometer, dat beloofd wat voor de weg naar Maputo.

Na enig zoekwerk belanden we bij Coco Cabanas. Het is hier echt vergane glorie, maar op de foto ziet ons appartement er nog best aardig uit. Alle huisjes zijn hier knal oranje geverfd.

 

We maken het ons gemakkelijk en gaan het dorp in. De locals zijn hier gitzwart. Deze jongen kijkt naar de kerk en lijkt te peinzen of hij de dienst zal gaan bijwonen....

Ze houden hier wel van oranje, hebben vast die kleur groot ingekocht. Zelfs dit colablikje moest er aan geloven.

Er zijn veel handwerkslieden in het dorp. Hun atelier is gewoon in de open lucht. Deze maakt bedden met de hand. Voor in het woodenhous wat te koop is?

De avond valt hier vroeg, rond 6 uur is het donker. Voor de avond invalt kijken we nog even naar een voetbalwedstrijdje vanaf het terras van Planet Scuba.  

21 Oktober: Ponta do Ouro

We slapen bar slecht. Het is warm onder de klamboe en er staat ontzettend veel wind. En dan nog muziek, kraaiende hanen, zoemende muggen en ander rumoer. Peet heeft dan ook weinig trek om om 6 uur het bed uit te komen om in de woeste zee te duiken. Hij stelt het uit tot de volgende duiklocatie, Tofo, waar het een stuk rustiger is.

We doen alles op het dooie gemak vandaag. Tegen 11 uur zit het ontbijt er op. Gepocheerde eieren met een tomaten-ui prutje (chacalacalak) op een getoast broodje. Heerlijk. Daarna lopen we voor de verandering het dorp in. Het is hier bepaald geen Almelo, er is genoeg te doen.

Bij de markt komen we de trotse eigenaren van deze zelfbouw bolide tegen. Op afstand te besturen en geheel vervaardigd van gerecyclede materialen.

Kijk eens op het detail hoe ingenieus deze constructie is.

Het waait te hard om op het strand te lopen, laat staan te liggen. We vermaken ons verder vandaag met koffiedrinken, internet, lunchen, lezen en voorbereiden op de tocht naar Maputo morgen.

Klik hier voor het vervolg, naar Maputo