17 November: Stone Town

We vertrekken om 8 uur in de ochtend vanaf het resort. De reserveband die we gisteren om de auto hebben gegooid omdat de achterband langzaam maar zeker leeg liep staat nog vol lucht. Het is maar een klein uurtje rijden naar de stad. Onze Belgische vrienden gaan ook mee.

De bevolking van Zanzibar is voor 95% moslim. Eeuwenlang heersten hier de Arabische sultans over het eiland en bekostigden zij hun paleizen met de slavenhandel en de kruiden. Een bijnaam van Zanzibar is Spice Island.

Het is vandaag een nationale feestdag voor de moslims, Eid al Mubarak. Het einde van de Hadj, de jaarlijkse pelgrimage naar Mekka, wordt gevierd en dat betekent dat we in Stone Town veel mensen op zijn zondags tegenkomen.

 

We parkeren de auto vlak bij de haven en drinken daar een bakkie koffie (met kaneel) in het prachtig gerestaureerde Tembo Hotel. 

Daarna duiken we de Kasba in. Het is een wirwar van smalle steegjes en opeens zijn wij de bezienswaardigheid.

Overal vindt je de Arabische deuren met hun fijne houtsnijwerk.

Of van die idiote huisjes.....

Veel kinderen zijn voor de feestdag opgemaakt met kool rond de ogen. 

Zomaar een doorkijkje.

De slavechamber staat op de lijst van bezienswaardigheden in de op de werelderfgoed geplaatste binnenstad van Stone Town. Veel is er niet over, maar je kunt je voorstellen dat ze het in deze openluchtgevangenis niet echt prettig hadden wachtend om te worden doorverkocht.  

Een glaasje rietsuikersap voor de dorst?

We zijn op weg naar de moskee, maar zie hem maar eens te vinden in de wirwar van steegjes. De toren zien we af en toe wel. 

En nog maar een bezienswaardigheid, het oude fort.

 

Na een uur of twee in de bloedhitte te hebben gelopen rusten we wat uit in de Forodhani gardens aan de kust. Ook de vrouwen die het parkje schoonvegen nemen het er even van. 

De meeste vrouwen willen niet graag op de foto en dan is het handig als je een sluierdoek hebt...

De lucht ziet er weer dreigend uit, zoals zo vaak hier. Elke dag valt er wel wat regen, meestal in de late avond of de nacht. 

In de verte horen we gezang en gaan er op af. Blijkt dat in het People's Palace Museum er een of andere uitvoering is. Voor het paleis barst het van de politie-escorte's en van de dikke auto's vaan de plaatselijke veelverdieners. Ahmed met de pet mag op straat staan luisteren en komt er evenals wij niet in. Dan maar even in je neus peuteren als niemand het ziet....

Het gezang is sfeervol, dus zetten we de camera op de filmstand:

 

 

Tegen 12 uur hebben we het wel gezien in Stone Town. Bovendien wacht de lunch in ons resort en als rechtgeaarde Hollander (en Belg)  mag je dit niet laten lopen....

Na de lunch vlijen we ons weer neer op een van de bedjes aan het strand. Bekaf van alle vermoeienissen....

Klik hier voor het vervolg, de laatste dagen