10 November: Soutpansberge

We maken een rit vandaag om de Soutpansberge heen. Vanaf Louis Trichardt rijden we westwaarts aan de onderkant van de bergketen. De eerste stop is Schoemansdal. Hier is een openlucht museum over de geschiedenis van de Voortrekkers. De tentoonstellingsruimte is afgebrand, wat overblijft zijn de "gebouwen" en werktuigen die op het veld verspreid staan.

Zal knap benauwd zijn geweest in zo'n huifkar. De tocht die ze hebben gemaakt is een barre geweest. Niet alleen de hitte en de malaria, maar ook de aanvallen van de Vhenda hebben dit de bijnaam "die witman se graf" bezorgd. Op het terrein is ook het graf van ene Potgieter. Doet ons aan de Transvaalbuurt in Den Haag herinneren.

De hutten zelf zijn verbazend koel binnenin. Als je de massieve huidendeur maar dichthoudt.

Een eind verder ligt Buysdorp. Hier is het, in tegenstelling tot de noordkant van de bergen, heet en droog. De cactussen doen het daarom prima hier.

Buysdorp is vernoemd naar de patriarch Coenraad du Buys. Het is een besloten gemeenschap van kleurlingen tussen de zwarte gemeenschap in deze streek. Evident dat Coenraad een witman was.

We rijden verder tot aan Vivo en gaan daarna terug via de noordzijde van de bergketen. Het landschap wordt getekend door "soutpanne", game reserves en Baobab bomen, te midden van een uitbundige vegetatie.

De weg eindigt op de N1, de levensader van Zuid Afrika. Deze "snelweg" loopt vanaf de grens van Zimbabwe via Pretoria en Johannesburg naar Kaapstad over een lengte van ruim 2000 kilometer. Bij Louis Trichardt gaat de weg door tunnels en achtbaan tracÚs dwars door de Soutpansberge heen. Halverwege is er een afslag naar Bluegumspoort. We denken een rondje te kunnen rijden, maar na 25 kilometer moeten we weer omdraaien. Het is wel een mooie rit langs o.m. citrus- en bananenplantages. Ook komen we bloeiende Jacaranda's tegen.

's Avonds eten we wederom in het Mountain View Hotel. Dit keer totaal geen view, het regent. Na afloop van het diner is de weg terug een ware uitdaging. Pikkedonker en van het asfalt stijgt een damp op. Door de mistflarden tuffen we met een noodvaart de berg af.

11 November: Soutpansberge

De nacht heeft de regen en de mist niet kunnen verdrijven. Het is voor ons ongewoon kil, zo'n graad of 22. De bergen liggen nu gedeeltelijk in de nevelen gehuld.

Na twee nachten verruilen we de FBucking Star voor "something completely different". Oftewel van F* naar 5*

Deze hemelse lodge heet Madi a Thava. Dit is een farm lodge "situated in a beautiful and quiet valley of the Soutpansberg mountains". Alles klopt en is qua inrichting tot in de kleinste details op elkaar afgestemd. Mar straalt van plezier......

Het uitzicht vanaf onze veranda mag er zijn, ondanks dat het vandaag niet echt geweldig weer is.

De (Hollandse) eigenaren zijn allerhartelijkst en we worden hier vertroeteld. Vandaag brengen we in de vallei door. Morgen stellen we ons vertrek naar het vliegveld in JoBurg zo lang mogelijk uit om van deze plek te genieten.

Klik hier voor het vervolg, naar Zanzibar