3 November: nog altijd Tofo

Om half 7 gaat de wekker. Eenmaal in de douche aangeland blijkt dat er geen druppel water uit de kraan komt. De stroom is ook uitgeschakeld. Dat wordt dus ongeschoren en zonder kopje thee naar de duikschool. De wind is behoorlijk toegenomen en als de motor van de Zodiac uiteindelijk gerepareerd is gaan we met zijn allen de hoge golven in. De boot komt af en toe helemaal los en klapt dan hard weer het water in. Gelukkig is het maar 15 minuten varen.

De duik zelf valt een beetje tegen. Slecht zicht vanwege het opdwarrelende zand en een behoorlijke stroming. Ook is er nog een andere groep aan het duiken, wat het allemaal ingewikkelder maakt om degene die de duik leidt te volgen. Mijn lucht raakt snel op en binnen een half uur ben ik weer boven. Wel mooie vissen en een knoert van een Morene gezien.

's middags gaan we naar het internetcafť, maar die blijkt op woensdag dicht te zijn. We rijden daarom door naar Barra en komen uiteindelijk bij de Flamingo Bay Water Lodge aan. De gasten betalen hier $400 per nacht voor 2 personen halfpension. Te chic voor ons, maar ze hebben iets wat op internet lijkt en een biertje gaat er altijd wel in. Dat biertje nuttigen we aan de rand van de pool.

De lodge ligt in een mangrovebos aan de noordkant van het schiereiland. De chalets zien er schitterend uit maar zinken in het niet bij het optrekje van de (blanke) eigenaar.

4 November: Chidenguele

We verlaten eindelijk Tofo. Maar wel op ons dooie gemak. Eerst rijden we de 12 kilometer naar de Barra Lodge om weer aan te schuiven aan het heerlijke ontbijtbuffet wat ze daar hebben. Dan rijden we op de terugweg langs de bank, 5 kilometer buiten Tofo om geld te wisselen en te tanken bij het pompstation ernaast.

Daarna gaan we pakken, inladen en afscheid nemen van alle mensen die we ontmoet hebben hier. Zo tegen half elf rijden we weg. De bestemming is Chidenguele, 230 kilometer zuidwaarts, eveneens aan de kust. Het is nog veel te heet in Mozambique en we zullen toch een keer het binnenland inmoeten, maar we stellen het zo lang mogelijk uit.

Het leven speelt zich hier af langs de weg zoals al eerder gememoreerd. Er zijn vele duizenden stalletjes te vinden. Wat wij een beetje vreemd vinden is dat ze gegroepeerd lijken te zijn. Kilometers lang rijdt je langs kokosnootverkopers, dan weer cashewnoten en de befaamde Portugees/Mozambicaanse pepersaus Piri-Piri. De verkoper is even een plas doen.

Over een lengte van zeker 25 kilometer de palmolie/biodiesel..... Airmiles krijg je er niet bij.

Bij Inharime kronkelt de weg zich langs een binnenzee.

Het is hier echt Afrika met die kenmerkende rode aarde. Mar is weer aan de beurt om een stukje te sturen.

Zo tegen een uur of twee zijn we in Chidenguele. De Paraiso de Chidenguele lodge licht op 5 kilometer "down an easy access road" volgens de LP. Wij hebben toch andere ideeŽn bij de zandbak waar we nietsvermoedend inrijden. De lodge ligt op een duin en de meeste chalets hebben een vrij uitzicht op zwembad en oceaan.

De kamers zijn zeer ruim en zien er niet verkeerd uit. Deze streek is niet zo internationaal georiŽnteerd als Tofo, er komen hier voornamelijk Zuid Afrikanen, maar die zijn er nu even niet.

Dit noemen ze hier "nestled in the coastal forest.

We laten onze vermoeide warme lijven nog even in het zwembad glijden voor het te koud wordt. Na 4 uur 's middags koelt het namelijk zeer snel af als de zon zakt en de wind aantrekt. 

Vanaf ons terras bij het chalet genieten we van iets wat dicht bij een zonsondergang komt. Dat maken we niet vaak mee, de kust ligt op het oosten. We vermaken ons prima hier!

Klik hier voor het vervolg, King's Pool