26 September: Ile aux Nattes

Om nou te zeggen dat we een voorspoedige reis hebben gehad naar Madagaskar....Nee dus!

Nadat Patries ons dropte op Schiphol ging er van alles mis. De dop van de aftershave van Peet is ergens onderweg eraf gevolgen en alles in zijn rugzakje meurt naar de D&G. Bij de KLM balie werd er gezegd dat we van de lijst waren gehaald. Vette stress.. Na heel veel gedoe en gesmeek bij de businessclass balie mochten we toch mee. Rennen door de gangen, onze namen omgeroepen, maar de vlucht gehaald. Tot onze verbijstering moesten we nog een half uur in een halfvol vliegtuig wachten voor we konden vertrekken.

In Parijs ging het niet geweldig, vanwege LibiŽ en een staking in Griekenland een paar uur vertraging. Eenmaal in Madagaskar bleek dat de koffer van Peet er niet was. Daar nog een claim moeten maken voor de koffer en hup snel op de aansluitende vlucht naar Ile St Marie die op ons stond te wachten.

Uiteindelijk goed aangekomen en Stephane stond ons al op te wachten bij het minivliegveldje. 300 meter verder ligt de boot van Analatsara B&B. Instappen en scheuren maar!

Ile aux Nattes is een piepklein eilandje van 4 kilometer omtrek dat ten zuiden van St Marie ligt. Een maffe Fransman van 64 heeft daar een soort mini dorp compleet met een lokaal jong ding van 23 en een zoontje van 2 jaar oud. Zussen, halfzussen, broers etc completeren de boel.

Jean-Pierre laat onmiddellijk de staf een ontbijtje voor ons maken. Zijn uithangbord zegt geen woord teveel over de service...

Het weer was de eerste dag niet helemaal 100%. Af en toe wat dreigende wolken en een spat regen.

Jean-Pierre is overtuigd lid van de natte gemeente. Elke maaltijd, en er zijn twee driegangen maaltijden per dag, moet worden begeleid met de nodige wijn. Vooraf steevast een Caipinrinha of twee en afgesloten met een likeurtje en een wodkaatje. C'est la vie hier. En nee, Peet is niet bekeerd ofzo, maar omdat de koffer nog over de wereld zwerft zit ie er in JP's kleren bij.

Madagaskar is het eiland van de exotische beesten. Vele soorten komen nergens anders voor. Ook deze lemur  is er een van. Bij Analatsara in de buurt lopen en slingeren er drie hondsbrutale exemplaren rond.

Mada is ook het eiland van de vanille. De eerste dag al kopen we op aanraden van JP een kilo verse vanille. De koffers beginnen heerlijk te ruiken....

Aan het eind van de middag zijn bijna alle wolken vertrokken en is het tijd voor een strandwandeling over dit bounty eiland.

Maar al snel zakt de zon weg achter de horizon. Om zes uur is het hier uit met de pret en is het pikkedonker.

Om een acht of acht gaan we aan ons tweede driegangen menu zitten en daarna waggelen we doodmoe maar gelukkig op onze hut af.  de lunch vlijen we ons weer neer op een van de bedjes aan het strand. Bekaf van alle vermoeienissen....

Klik hier voor het vervolg, Bultruggen!