23 November: Turtle Time

De nacht verloopt voor Peet al krabbelend en schurkend. De beten van de zandvlooien zijn niet meer gewoon rood, maar zien er nu uit als ontstekingen. Eerst maar eens naar de apotheek. Daar kopen we een zalfje dat verdoofd en anti histamine pillen. Gelukkig brengt deze combo al snel enige verlichting.

Vandaag besteden we overdag grotendeels in de buurt van het zwembad. En bereiden we ons voor op het uitstapje van vanavond.

Tegen 7 uur in de avond rijden we in een kwartiertje naar Mon Repos. Dit is een beschermd strand/natuurgebied waar de bedreigde schildpadden ieder jaar terugkomen om eieren te leggen. 95% van de schildpaden die hier komen zijn Loggerheads of in goed Nederlands, onechte karetschildpadden.

Als we bij het Mon Repos centrum aankomen staat er al een flinke rij mensen te wachten. Gelukkig is de plaatselijke horeca ook vertegenwoordigd.

We worden ingedeeld in groepen van ongeveer 30 mensen op volgorde van inschrijving. We wisten dat niet en hebben nog het geluk om in groep 2 te zitten. Denken wij. Op het strand wordt er de klok rond gesurveilleerd en zodra er een schildpad aan land komt gaat de eerst groep onder begeleiding het strand op. Er is geen enkele garantie dat er eentje die avond aan land komt. Sommige dagen komt er geen een.

Om acht uur krijgt groep 1 een seintje, er is een schildpad gesignaleerd. Ze gaan het strand op, maar de dame heeft er toch geen zin in en verdwijnt weer de oceaan in. Zo ook met schildpad nummer 2. Pas de 3e besluit hier haar ± 130 eiren te leggen.

We wachten braaf tot we aan de beurt komen, Om 11 uur als de moed al zodanig is gezakt dat we aan terugkeren denken komt dan eindelijk het seintje dat er weer een schildpad op het strand kruipt. We mogen!!!!

De groepen 2 en 3 zijn samengevoegd, we lopen met een mannetje of 70 over het maanverlichte strand. Iedereen is geïnstrueerd, maar de 15-20 prepubermeisjes hebbend daar lak aan en rennen al kakelend het strand over. Gelukkig schrikt dit onze schildpad niet af, ze moet haar eieren kwijt.

Alles bij elkaar is het een bezigheid van zo'n twee uur. Er mag alleen gefotografeerd worden als de eieren zijn gelegd en de schildpad het nest weer dichtgooit omdat je haar anders verstoord en het risico loopt dat ze onverrichter zake weer oceaanwaarts gaat.

Tijdens het eieren leggen wordt er door de vrijwilligers driftig gemeten en genoteerd. Deze mevrouw is nieuw hier en haar schild meet 93,3 cm. Het is haar eerste leg en dat doen schildpadden pas rond hun 30e jaar. Als je dan ook nog beseft dat er 1 op de 1000 nieuwgeborenen volwassen wordt dan kan je nagaan dat het een aardige klus is de soort in stand te houden.

Het bedekken van het nest duurt een stief kwartier.

Haar ogen tranen, maar da's niet van verdriet. Ze traant om te voorkomen dat haar ogen uitdrogen. Het is immers een zeedier.

Filmpje.............

 

De schildpad heeft haar eieren niet op de beste plaats gelegd. Er is een risico dat ze wegspoelen omdat deze plek onder de vloedlijn ligt. Vandaar dat als ze richting oceaan vertrekt de ranger haar pas gedichte nest vakkundig uitgraaft om de meer dan 100 eieren te verhuizen naar een nieuw nest wat een van de vrijwilligers net heeft gegraven. 

Het verhuizen zelf laten we voor wat het is, het is alweer één uur 's-nachts.

Wat een geweldige ervaring is dit geweest!!! Heel wat indrukwekkender dan een BBC documentaire......

24 November: Bundaberg

Op 20 kilometer van Bargara ligt het schilderachtige rivierdorp Bundaberg. We gaan na weer eens een uitgebreid door Lorre al kwebbelend klaargemaakt ontbijt naar de Botanic gardens. Het barst er van de vogels die een hels lawaai maken en de hele boel flink onder schijten. Zoals deze zwartgekopte rakkers.

Volgens ons is dit een rêgah die de plas bespied op zoek naar een lekker visje.

En ook hier (kleine) schildpadden. Maar lang niet zo leuk als die van gisterenavond...

's-Avonds zijn we uitgenodigd door Lorre voor een echte Aussie BBQ. Wel met een gas bbq, open vuur is uit den boze, regels zijn regels...

Er zijn ook wat vrienden van haar aanwezig en het is erg gezellig. Wij aan de kangaroe burger en de sla. Om negen uur is de pret voorbij en taait iedereen af.

Klik hier voor het vervolg, Hervey Bay