16 Januari: Koh Lipe

Om Koh Lipe in Zuid Thailand te bereiken zijn we de hele dag in touw. Het begint (uiteraard) met een taxi naar de haven van Penang. Dan een boottocht naar het Maleise eiland Langkawi. Na een dikke drie uur komen we daar aan.

Vanaf de haven lopen we naar de VVV. Die weten precies hoe we verder moeten. Dat wordt een taxi naar Mister Adam aan de andere kant van het eiland. Mister Adam blijkt een boomlange kerel met een tulband en een vlassig baardje te zijn die graag en veel lacht. Alles komt voor elkaar, reken maar op mij.

We worden een busje ingepropt en rijden weer een stuk terug naar de douane. Daar worden de paspoorten gestempeld en vervolgens worden we naar weer een andere haven gebracht waar de speedboot klaar ligt. Nou ja, hij ligt dan wel klaar, maar het duurt nog zeker twee uur voor we vertrekken.

Tegen kwart voor vier Maleise tijd komen we aan op een ponton dat voor het Pattaya strand ligt. Hier dienen we 20 Baht (2 kwartjes) af te tikken om Koh Lipe te behouden, jaja. Daarna stappen we over op een longtail boot voor de laatste meters naar Koh Lipe.

Pal op het strand in een restaurantje neemt een oud mannetje plaats met wat stempelkussens in de hand, de Thaise douane. Om voor ons onbegrijpelijke redenen krijgen we maar een 15 dagen visum. Het blijkt dat als je met het vliegtuig aankomt in Thailand je een 30 dagen visum krijgt en een 15 dagen als je over land aankomt. De logica ontgaat ons, maar we beseffen dat we straks dit visum moeten gaan verlengen en dus ook betalen.

Maar de visumperikelen zijn een zorg voor later, eerst maar eens onderdak zien te vinden. Op internet hadden we reviews gelezen en plaatjes gezien van het Mali resort die ons wel aanspraken. Een belletje is voldoende, ze hebben plek voor een paar nachten en 10 minuten later staat er een meisje voor de strandtent met een trekkar voor onze bagage. Als we over het bomvolle strand lopen hopen we dat we een goede keus hebben gemaakt en dat is zo. Het resort ligt op een stil stuk ons tegemoet te lachen. 

Vlak na het eten gaat bij ons de kaars uit en om half negen liggen we in ons heerlijke mandje om daar de eerste elf uur niet meer uit te komen.

17 Januari: Koh Lipe

Na het ontbijt ploffen we neer op een van de ligbedjes. Het duurt tot een uur of drie eer we ons hieruit hijsen om wat aan de financiŽle situatie te doen.

In Koh Lipe kan je namelijk geen geld uit de muur trekken. Er zijn twee mogelijkheden, cash wisselen of tegen provisie geld opnemen met je creditcard bij een van de vele geldwisselaren. De meeste winkeltjes zitten in de "walking street".

De walking street is een straat van ongeveer een kilometer lang die de drie stranden (Pattaya, Sunrise en Sunset Beach) met elkaar verbind. Het barst er van de restaurantjes, kledingwinkeltjes, mini marktjes en reisbureautjes.

Eten doe je hier op het strand met je pootjes in het zand. Eerst loop je van de ene kant naar de andere op het strand. Voor  veel tentjes staat een bord met tonight BBQ. Daar keur je de uitgestalde waar.

Je spreekt een prijs af en gaat vervolgens aan tafel.

18 Januari: Koh Lipe

De Thaise bootjes op het strand waarmee die heerlijke gamba;s, marlijn, poon en zeebaars worden binnengehaald zien er net weer even anders uit dan de Birmese. Foto.....

De toeristen op Koh Lipe vallen uiteen in drie categorieŽn, jongeren (de grootste), gezinnen met kleine kinderen (wat doen die hier in godsnaam) en stellen zoals wij (de minderheid). Het is voornamelijk een eiland wat gericht is op de jongeren. Muziek en activiteiten volop tot in de kleine uurtjes, heel gezellig allemaal. Ons resort ligt in het rustige stuk, dus we hebben wel de lol van de drukte, maar niet de overlast van de herrie. Prima keuze dus.

19 Januari: Koh Lipe

Tijdens het ontbijt is er ineens commotie. Wat blijkt? Er zit een knoert van een varaan in de boom. Handen wassen, camera pakken en knippen maar. 

Pfff, was me dat even actie!!! Gelukkig is dit de enige van vandaag. En ook deze dag verloopt verder volgens het inmiddels vaste patroon. En vinden we dat erg????? We lunchen bij Crepes and More, dineren bij Bhundaya (pasta voor de verandering) en we liggen om een uur of tien in bed. Morgen weer op pad! 

Klik hier voor het vervolg, Koh Kradan