17 December: Wachten op Evan

Vandaag staat in het teken van wachten op Evan, de cycloon. De berichten verschillen, maar over het algemeen komt het er op neer dat het hoogtepunt wordt verwacht tussen 6 en 8 in de avond.

Pas na een uur of 11 verandert het weer merkbaar. Tegen lunchtijd is het restaurant gesloten en zijn ze hier lachend overgeschakeld op roomservice. Door de stromende regen komen ze de borden fish and chips brengen.

Tegen half 2 buldert het al behoorlijk en valt de stroom uit, halverwege de aflevering van Borgen die we aan het kijken zijn om de tijd te doden. Op de batterij kijken we verder terwijl Evan in kracht toeneemt......

 

Bij kaarslicht eten we ons 2e bord fish and chips.
Het duurt nog tot 8 uur voordat de noodstroom generator wordt aangezet. We gaan vroeg naar bed, want de wekker staat op 5.45. Onze vlucht staat gepland om 9 uur de volgende ochtend.

18 December: Wachten op de vlucht

Als we wakker worden is het pikdonker. Veel water komt er niet uit de kraan, douchen wordt een beetje spetteren. Bij de receptie is het uitgestorven. Als we iemand zien dan is het bericht dat het vliegveld nog altijd gesloten is.

Ons hotel is er genadig afgekomen. Wel wat omgewaaide bomen en hier en daar stukken van het dak af, maar verder geen grote schade. 

Het zwembad ligt er triest bij.....

Om negen uur gaat Peet met de manager poolshoogte nemen op het vliegveld. Onderweg is het duidelijk dat er behoorlijk wat schade is aangericht. De stroomdraden bungelen over de weg, je moet ze af en toe wegduwen.

In de aankomsthal is de chaos compleet.

En buiten is het niet veel beter.

Air Pacific geeft aan dat ze druk bezig zijn met het vrijmaken van de landingsbaan. Ze hebben al hun toestellen uit Fiji gehaald uit voorzorg. Dat heeft niet iedereen gedaan......

"Onze" 747 staat nu in Honolulu, te wachten tot hij kan opstijgen. Als alles meezit kunnen we om een uur of zes vanavond vertrekken. We hopen het maar, de tijd gaat zo langzamerhand dringen, morgenmiddag staat Sydney-Bangkok op het program..

Uiteindelijk vertrekken we zeven uur in de avond, na een jachtige boarding procedure van Air Pacific. Dat is weer omdat je eigenlijk niet na negen uur 's-avonds mag landen in Sydney. Acht minuten na negen ploft de 747 dan toch neer op Kinsford Smith airport in Sydney. We hebben het gehaald, pfff.

Eenmaal op Australische bodem worden we er direct aan herinnerd dat dit een soort politiestaat is naar Amerikaans model. Officials schreeuwen tegen je zodra je ook maar iets dreigt te doen dat tegen de honderdduizenden regeltjes ingaat. Hier wordt eenieder met het dreigen van absurde boetes voor van alles en nog wat in toom gehouden. Het duurt bijna een uur voor we buiten staan en we in de taxirij toegeschreeuwd worden.

Uiteindelijk zijn we om half elf in ons appartement, een daverende verrassing. Schitterend, ruim, luxe en noem maar op. Perfecte bedden, douche, twee airco's, keuken, het kan niet op.

Jammer dat we er maar een nacht van kunnen genieten. Zeker een aanrader dit Meriton Service Appartment! En dat voor 8 tientjes per nacht.

Klik hier voor het vervolg, Naar Birma