4 Februari: Villa de Leyva

We beginnen de dag met het ophalen van de huurauto. Dat blijkt nogal wat voeten in aarde te hebben. De voucher zegt dat het verhuurbedrijf in het centrum is. Niet dus, het is helemaal in het noorden. Als we daar aankomen is onze reservering zoek en de baas van het kantoor nog niet gearriveerd. Uiteindelijk zijn we bijna een uur daar bezig voor we wegrijden in onze Kia Picanto. Als doekje voor het bloeden kregen we de luxe uitvoering als upgrade.

We worstelen ons door het verkeer heen naar een min of meer snelweg. Eerste stop, Zipaquirá, beroemd vanwege de "catedral del sal". De Zoutkathedraal is een kerk die ingericht is in een zoutmijn. Er zijn maar liefst 14 kapelletjes, alles onder de grond. Dit is er een van.

Ook zijn er grote, hoge ruimte waarin kerkdiensten worden gehouden.

Mariabeelden zijn goed vertegenwoordigd.

Geen kerk of kathedraal zonder tollenaars. Een lange gang met ondergrondse souvenirwinkeltjes.

Er is nog een tour door het mijngedeelte. Maar of het wat wordt....hij heeft er een hard hoofd in.

We eten wat empanada's in het stadje en gaan welgemoed op weg naar Villa de Leyva. De eerste kilometers gaan vlot maar dan zegt onze gps dat we moeten afslaan. We volgen de instructies maar dat hadden we beter achterwege kunnen laten. De weg wordt steeds slechter. Terug is ook geen optie, wie weet wordt het straks beter denken we. Ja, uiteindelijk wel, maar niet na eerst 1,5 uur over steeds smaller wordende onverharde paden te hebben gereden. Over de 108 kilometer doen we drie en een half uur.

Compleet uitgewoond komen we om half zes aan in de lodge van vandaag, Hotel Molino la Mesopotamia. Dit was een tip van Luis en Sandra. Authentiek dat wel, zeker de krakende en piepende bedden, maar niet echt comfortabel. We storten neer en gaan vroeg naar bed.

Klik hier voor het vervolg, la Vega