8 Januari: Amsterdam - Miami

Het was al voorspeld, storm op komst. KLM had al aardig wat vluchten gecancelled, maar Swiss, waarmee we via Zürich naar Miami zouden vliegen, blijft optimistisch aangeven dat hun vlucht gewoon op tijd is. Pas als we om 8 uur in de ochtend bij de incheckbalie staan komt het bericht dat de vlucht naar Zürich geannuleerd is.

Dan begint onze eigen real live aflevering van "Ren je rot". De dame bij de balie wil ons omboeken via Atlanta met KLM en Delta maar krijgt het niet voor elkaar. Naar de servicedesk dus waar een rij staat te wachten. Na wat voordringen wordt ons ticket omgeboekt en hebben we nog een uur om bij een kilometer ofzo verderop bij KLM in te checken. Ook daar ziet het zwart van de mensen.  En ook hier lukt het ons na wat smeken om sneller geholpen te worden. Nee, naast elkaar in het vliegtuig is er niet bij, wel bij elkaar in de buurt. Rennen naar de security, vervolgens paspoortcontrole en daarna weer een dikke kilometer naar de G-pier. Het inchecken is al begonnen, maar.... we zijn op tijd. Eenmaal aan boord gaat de stoelendans beginnen, net zolang dat we toch naast elkaar zitten en Comfort stoelen hebben. Verdiend vinden we!

Eenmaal in Atlanta blijkt dat we door de douane moeten. dat moet een lading Japanners ook, dus sluiten we aan in de rij van pakweg 500 man. Dat gaan we nooit redden in de 1,5 uur die we hebben. Ook hier dus weer voordringen, daarna door boze dames weer terug gedirigeerd, nogmaals voordringen totdat we toch nog zeker 300 man hebben ingehaald.
Je moet hier zelf je koffer van de band halen en naar de Delta transfer desk brengen. Gelukkig staan ze op en naast de band als we daar aankomen. Bagage afleveren en dan met de trein naar een andere pier waar helemaal aan het eind onze gate is. Gehaald, maar vraag niet hoe......

Daarna is het maar 1,5 uur vliegen naar Miami en eenmaal daar komt vrij snel de shuttle bus van het Regency ons oppikken. Hoera, we zijn er en nog een uur eerder dan gepland. De stappenteller staat dan wel op 70 minuten lopen op diverse vliegvelden.
Na een dikke hamburger met french fries en een biertje liggen we om acht uur locale tijd in bed. Het is hier zes uur later dus is het in Nederland twee uur in de nacht. Lang dagje ......
 

9 Januari: Miami - Cancún

Het Regency ligt vlak bij de airport. Het is een bunker uit de 60er jaren denken wij. Niet echt aantrekkelijk.

Het ligt wel mooi op de vliegroute.

Na het ontbijt gaan we een eindje lopen. En ja, this is America, het land van Trumps en guns........

Je mag wel de zaak in maar er zijn wat regeltjes waar je je aan moet houden. Voelt wel veilig zo.
Maar om nou je skimasker af te zetten gaat ons echt te ver. Dan maar niet.

Onze vlucht naar Cancún vertrekt om 3 uur vanmiddag. Vandaag (hopelijk) niet meer rennen en stressen, maar rustaagh....

De vlucht zelf verloopt kalmpjes, geen storm, geen haast. Eenmaal aangekomen dringen we weer deskundig voor bij de paspoortcontrole en ook de douane is een eitje. In no time staan we buiten in het Mexicaanse zonnetje.

Wat weer wel een avontuur oplevert is het ophalen van de auto. Bij Europcar zijn ze fully digital en is self service het parool. Je mag zelf al je gegevens invoeren op een tablet en foto's maken van rijbewijs en paspoort. Bij het uitrijden wordt de auto (en de ietwat angstig kijkende inzittenden) door 6 camera's gefotografeerd. Het resultaat ervan krijg je direct daarna in je mailbox zodat je alle deukjes thuis nog eens kan bekijken

Het hotel, Amarte Maroma, is maar een kleine 40 kilometer rijden en we arriveren daar voor zonsondergang. Morgen maar eens foto's maken van ons mooie huisje en de fantastisch aangelegde tuin.

Klik hier voor het vervolg, Punta Maroma en omstreken