12 Januari: Parys

Op naar Parys, Free State, is het vandaag. De weg is niet al te lang (230 km). We hebben voor Parys gekozen omdat het zo'n leuk klein stadje aan de Vaalrivier is waar nogal wat ambachtelijke winketjes zijn. Voor we het stadje gaan verkennen eerst maar eens inchecken in ons onderkomen van vandaag, Mistique Waters geheten.

Al snel zien we dat het enige mystieke aan deze lodge het gegeven is dat hij zulke goede beoordelingen krijgt op Tripadvisor. Onze mening, mwah.

Dan gaan we het dorp in. We gaan wat winkeltjes binnen en proeven overal een sfeer van de sixties.

Niet alleen wordt allerlei huisvlijt in de winkeltjes verkocht maar ook op straat. Boompjes gemaakt van ijzerdraad.  

En wie weet komt er hulp van boven vandaag en verkoop je eindelijk weer eens wat......

We denken dat de verkoper hier maar eens langs moet gaan. Tenminste als hij wordt binnen gelaten. Het ziet er nogal uit als een exclusief wit bolwerk.

Volgens de Planet is "the place to be" O's restaurant. We gaan kijken of we daar vanavond gaan eten.
De setting is inderdaad erg mooi. Een grote, dicht begroeide oude tuin aan de rivier de Vaal.

En, guess what, eindelijk tapbier! Mar had meer een fluitje in gedachten, maar ach, het is bloedheet en die laars verdwijnt in een rap tempo.

Het plan was eerst om naar Clarens te gaan. Ook een stadje met artifarti winkeltjes. In de middag besluiten we om de 325 km naar Lesotho maar in 1 keer te rijden en nog een stadje van hetzelfde over te slaan.

Het diner viel uiteindelijk wel wat tegen. Enerzijds omdat we door een hoosbui niet in de tuin konden eten en anderzijds om dat dit toch meer een veredeld fastfood restaurant is. We stoppen weer aardig wat vetten naar binnen en ons cholesterol niveau krijgt ook weer een aardige boost.

13 Januari: Boqate, Lesotho

We schieten goed op vandaag en klokslag twaalf uur zijn we nog maar 60 km verwijderd van ons doel, het Botleng Guesthouse dat op 15 km van de grens en de hoofdstad Maseru ligt.

Het is een chaos van jewelste aan de grens. Iedereen krioelt door elkaar en het is totaal niet duidelijk hoe alles hier moet verlopen. We sluiten achteraan de rij auto's aan en tot onze verbazing hobbelt het gestaag door en zijn we zonder moeite Zuid Afrika uit en Lesotho in gekomen.

Tevreden over de vlotte gang van zaken tuffen we de laatste 15 km naar de lodge.

Vanuit Parys hebben we hier drie nachten gereserveerd en zien al snel dat dit een prima keuze is geweest. We worden hartelijk ontvangen, krijgen een prachtige kamer. We zijn de enige gasten.

De eigenaar, Brian, komt een uur later naar ons toe en geeft allerlei suggesties over wat er te zien is in het land. Als laatste vragen we hoe het toch kan dat het aan de grens zo soepel loopt en dat onze paspoorten niet eens zijn gecontroleerd.

WAT, schrikt hij, zijn jullie zonder stempel in je pas Lesotho in gekomen? Ai ai, dan moet je nu terug om er eentje te halen anders kom je straks het land niet meer uit. We vertellen daarna dat we ook geen stempel van de Zuid Afrikanen hebben gekregen en hij valt zowat van zijn stoel. "You are in trouble", zegt hij. Er zit niets anders op om terug te gaan en hij stuurt een bediende mee. Tot onze stomme verbazing herhaalt het ritueel zich. Zonder enig oponthoud/controle rijden we door de grens van zowel Lesotho als Zuid Afrika. Daar maken we een U-bocht en gaan nu keurig achter stempels aan. Geen centje pijn, ook weer opgelost......   

We eten vanavond hier in de lodge en als we aan tafel gaan zakt de zon net achter de horizon.

Klik hier voor het vervolg, Mohale dam & Semonkong