3 Februari: Lambert's Baai

De avond brengt een verrassing. We hadden al eerder gehoord en gelezen over restaurant Muisbosskerm. Dit "open air" restaurant ligt een kilometer of twee van onze lodge pal aan de oceaan. Het was gisteren dicht en het gaat alleen open als er 15 of meer reserveringen zijn.

Als we om half zeven langsrijden staan er genoeg auto's, het restaurant is open. Het is een vreemdsoortig gebouwtje, meer een soort hol met een open dak. De wanden (skerm=scherm) lijken net een vogelnest. Het houdt de wind goed tegen.

Het open dak is nodig want binnenin wordt vis geroosterd, veel vis, heel veel vis. Zo'n beetje alles wat hier zwemt komt op de houtgestookte braai terecht. De rook van de braai en de houtoven is om te snijden.

De formule is simpel, je betaald een bedrag en kan zoveel vis (maar ook vlees) eten als je wilt. Het is er druk, . De locatie is echt perfect, net als wat er wordt geserveerd. Onder een afdakje wordt de vis schoongemaakt. De meeuwen hebben zich al verzameld voor de eventuele restjes.

Wat sfeerbeelden van het restaurant en de bezoekers.

Kokkie is druk bezig vis te roosteren.

Het heet hier niet voor niets de westcoast. En dus gaat de zon hier onder in de (Atlantische) oceaan.

4 Februari: Riebeek Kasteel

We kijken beiden niet goed op de kaart en ipv een stukje om te rijden over verharde wegen nemen we de kortste route zuidwaarts. En dat betekent dat het asfalt ineens ophoudt en we op 35 km dirtroad worden getrakteerd, grrrrr.

Eenmaal in Riebeek Kasteel aangekomen is het een drukte van belang. Allemaal dagjesmensen uit Kaapstad komen hier lunchen en galerietjes aflopen. Het centrale plein stat vol met BMW's, Audi's en Porsches. We rijden wat rond en na wat mindere accommodaties te hebben bekeken besluiten we voor het Royal hotel te gaan. Dat is eigenlijk boven budget maar we zien tot ons genoegen dat als je na 15.00 aankomt je 50% korting krijgt. Dat laten we ons geen twee maal zeggen. Uiteindelijk kunnen we om 14.00 uur al terecht in een mooie kamer met airco. Dat is wel nodig, het is weer eens dertig+ graden.

Het (achter) uitzicht op de bergen en de wijnranken.

In de hoofdstraat bepaald deze kerk al meer dan 150 jaar het beeld. 

Hoe dichter bij Kaapstad hoe droger het wordt. Dat zie je onderweg op de velden, maar mocht ook dat je zijn ontgaan dan zie je het wel op de manshoge borden langs de weg. 

Na vier uur wagen we ons weer eens buiten. De hitte is nauwelijks minder. Als we uiteindelijk om een minuut over vijf de plaatselijke super binnen lopen merken we dat we te laat zijn om nog en fles wijn te kopen. Na vijf uur is de verkoop hier bij wet verboden. Jaja, het is immers de dag des heren.....

Nou ja, het maakt niet veel uit. We gaan toch in het hotel eten, oppi stoep zoals ze hier zeggen (op de veranda).

Klik hier voor het vervolg, Kaaps schiereiland