25 Januari: Peninsula Nicoya-Montezuma

Na wat heen en weer gebel staat onze auto om kwart voor negen voor de deur van ons hotel. Gelukkig! Alle leed is weer geleden en we zijn weer mobiel. We pakken snel de koffers want we zijn van plan vandaag een flink eind te rijden.

De weg via Quepos naar Jacó is een heel beste, brede weg. We kunnen dan ook flink wat kilometers maken. Aanvankelijk was het plan om in Quepos het Manuel Antonio park te gaan bezichtigen, maar gewaarschuwd door de guide dat het weliswaar een mooi park is maar het drukst bezochte van Costa Rica scheuren we hier voorbij.

Een kilometer of twintig voorbij Jacó ligt Tárcoles. Die plaats is beroemd om zijn brug over de gelijknamige rivier waar je krokodillen kunt zien liggen op de oeverbanken. Het is me daar een circus van belang, de bekende eetstalletjes staan aan weerszijden van de brug. Maar de krokodillen zelf trekken zich er maar weinig van aan en kijken niet op of om naar de pakweg 50 mensen op de 250 meter lange brug.

 

En als er dan eentje gromt dan is het meer geeuwen dan proberen de toeschouwers te imponeren. 

Nee, veel bewegen doen ze niet, water in, water uit en daar heb je het mee gehad.

Na de brug raken we een beetje van de goede weg af en rijden een uur of wat door kleine dorpjes over smalle bergweggetjes tot aan Puntarenas. Daar willen we de ferry nemen naar het Peninsula Nicoya. De ferry vertrekt om 2 uur en wij rijden iets voor half een Puntarenas binnen. Mooi getimed toch? En de boot ligt al op ons te wachten.

De ferry brengt ons in vijf kwartier naar de overkant over een rustige zee. Aan de overkant ligt het plaatsje Paquera waar we aan land gaan. Ons doel voor vandaag is Montezuma, 45 kilometer verderop. Eenmaal daar aangekomen blijkt het een soort hippiedorp aan het strand te zijn. Compleet met veel te bruine surfdudes, bikinibabes en rasta's. Er tussendoor loopt een enkele verdwaasde pensionado. Montezuma? Montefuma zal je bedoelen!

Het is hier beredruk en we nemen niet de moeite om een onderkomen in dit dorpje te zoeken. We vluchten de weg terug naar Cóbano op en hebben bij de tweede poging al beet. Sollevante het het hier, een verzameling huisjes rond een zwembad dat uitkijkt over de oceaan. Heerlijk luxe en relaxeed hier en geen hippie te bekennen. Het is al vijf uur in de middag, maar we zijn tevreden dat het ons gelukt is zo'n heerlijk plekje te vinden.

Links is "ons" huisje.

26 Januari: (vlak bij) Montezuma

Het is onze zevende dag in Costa Rica en ook nog eens zondag. Dus wat doe je dan? Lekker een dag genieten van de zon in en naast het zwembad. We zijn nog te lui om te gaan lunchen en stillen de honger met koekjes.

Pas tegen een uur of half vijf dalen we weer af naar Montezuma om op tijd te zijn voor het happy hour en daarna te gaan eten. Om half acht zijn we weer boven en drinken, al sterren kijkend, het laatste restje wijn op. Heerlijk zo'n dag!

Klik hier voor het vervolg, Peninsula Nicoya-Sámara