12 februari: El valle de Antón

Het is een kilometer of 40 naar de vallei van Anton, El valle de Anton. We snorren door de bergen er naar toe. De hele tijd maakt de Kia een vreemd geluid maar we komen er niet achter wat het is.

We stoppen in het dorpje bij hotel Campestre. Daar drinken we koffie en gaan op een uitgezette wandelroute door het bos op zoek naar de vierkante bomen, de arboles quadrados. We moeten een hangbruggetje over

en komen dan bij de bomen. Tja, echt vierkant zijn ze niet, misschien het onderste stuk....

We rijden terug naar het dorp en het geluid wordt steeds harder. We stoppen en wat blijkt, lekke band, een soort ijzeren kram!

Helaas geen echte reserveband maar een thuiskomertje. Met dit veredelde stepwiel onder de auto gaan we op zoek naar een garage om de wielbouten goed vast te laten zetten. De locale Kwikfit is tevens een ruige adult bar.

Maar ze zijn heel vriendelijk en gaan meteen aan de slag. De chef zet zijn knecht Enrique aan het werk om de band te gaan repareren. Als blijkt dat we uit Holland komen is het helemaal goed. Onmiddellijk somt hij zijn helden uit een ver verleden op, Marco van Basten, (La tulipa negro) Ruud Gullit en Frankie Rijkaard. Dat waren nog eens tijden! En jullie band? Gaan we maken! Komt allemaal goed.

Binnen een kwartier heeft Enrique het lek boven

en rekenen we 4 dollar (3 euro) af. We zijn erg blij met de service!

In Panama heeft elke auto slechts 1 kentekenplaat. Aan de voorkant mag je het zelf uitzoeken. En dan krijg je deze jaloersmakende plaat.

 We brengen een kort bezoek aan de locale markt met groente en fruit.

En de gebruikelijke souvenirs. Veel klandizie is er niet, je zou zomaar in slaap kukelen. Lastig die kleine lettertjes in de krant.....

'

Dat was het qua activiteit vandaag, hoog tijd om weer terug te keren tot de all inclusive orde van de dag.

 Klik hier voor het vervolg, Bijao-2