4 februari: Santa Cruz

Een van de weinige stukken waar je zonder begeleiding van een gids mag komen, in totaal 3% is vrij toegankelijk, is het strand van Tortuga Bay. Vanaf ons hotel is dat een stevige 45 minuten lopen. Stevig omdat de weg af en toe op en neer gaat maar vooral omdat we ons een ongeluk zweten, ook al is het pas acht uur in de ochtend als we vertrekken.

Maar het is zeker de moeite waard. Op het prachtige witte zandstrand wemelt het van de zeeleguanen. Net als alle andere beesten hier hebben ze geen natuurlijke vijanden en zien ons mensen dan ook niet zo. Ze kijken je vriendelijk aan en je kan ze gemakkelijk tot op een meter of twee naderen.

Op het strand liggen lavarotsen en dat past prima bij hun eigen kleur. Je ziet ze dan ook niet altijd direct liggen.

Ook de "grabsus grabsus" loopt hier rond. Deze komt in tegenstelling tot de zeeleguaan nog wel in andere streken voor.

 

Deze zeeleguaan wil even laten zien dat hij inderdaad er een is en kan zwemmen.

Na het eerste grote strand lopen we de hoek om en komen bij een tweede strand. Dat strand ligt meer beschut en daar wordt dan ook gezwommen door hordes gillende en krijsende kinderen. De zeeleguanen trekken zich er weinig van aan en af en toe waggelt er eentje aan onze handdoekjes voorbij en kijkt je nieuwsgierig aan. De meeste zijn van kop tot staart ergens tussen de 75 en 100 cm lang. 

Filmpje!!!! 

Vrijwel de hele tijd dat we op het strand zijn valt er een lichte nevel/motregen, maar na een uurtje of wat gaat die langzaam over in echte regen. De lucht ziet er donker uit en we besluiten om terug te gaan. En, tja, dan is 45 minuten lopen ruim voldoende om zeiknat te worden. Doorweekt komen we in het hotel aan, hangen de natte troep voor de airco en nemen een warme douche.

Even na de middag gaan we weer het dorp in om te lunchen. Leuk om vanaf het terras alles aan je voorbij te zien trekken. Uit welk Zuid-Amerikaans Volendam deze dame komt, geen idee, maar ze ziet er wel kleurig uit ondanks de motregen.

Daar verdwijnt ze in de verte. En krijg je een beeld van het openbaar vervoer hier. De auto's op de foto zijn alle drie taxi's. Het lijkt wel of er een containerschip vol met deze diesel slurpende Toyota's (hoezo milieu) is afgemeerd hier. Ze rijden af en aan door het dorp en vinden gretig aftrek.

In de namiddag gaan we een uitgezette wandeling door een stuk mangrovebos dat aan de lagune ligt doen. Die ligt vlak achter ons hotel en daarom komen we er achter hoe ze hier bouwen. Dit is nl de achterkant van ons hotel. Iets minder mooi afgewerkt dan de voorkant....
De airco links boven is die van onze kamer.

In het mangrovebos zien we aardig wat vogels. En ook deze zijn niet bang voor mensen. Deze Myiarchus magnirostris (Galapagos vliegenvanger)komt alleen op deze eilanden voor.

Tegen de oever aangeplakt zit deze "Geelkruinkwak"  te wachten op een vis die zich laat verschalken.

Na de wandeling gaan we terug naar het dorp, kopen bij de buurtsuper een biertje en nemen plaats op een van de vele bankjes aan de haven.

Pal aan de haven liggen twee volleybalvelden. Daar zwoegen en zweten de hangouderen iedere namiddag onder luide toejuichingen van het vele toegestroomde publiek,

 Klik hier voor het vervolg, Darwin's Trangle