19 Maart: Wilderness

We laten de Karoo achter ons en rijden 1,5 uur door een saaie omgeving. Dan doemen de Swartbergen op. In 2005 zijn we hier doorheen gegaan via de Swartbergpas. Nu nemen we de Meiring Poort. Twintig "drifts", oftewel plaatsen waar je de rivier oversteekt in een bocht telt deze doorgang die in totaal 18 kilometer lang is. De heel weg worden we omgeven door steile rotswanden, af en toe is hte donker op plaatsen waar de zon niet kan komen. De lucht is staalblauw.

Er zijn nogal wat stopplaatsen in de poort. Op een ervan is een gebouwtje met foto's van 100 jaar terug toen men nog met T-Fordjes door de passage ging. Op het toilet heeft een of andere reli fanaticus zich uitgeleefd op een paar stenen.

EOmdat we vroeg zijn maken we nog een omweg en pauzeren voor een bak koffie in Uniondale dat op de scenic route 62 ligt.

Klokslag 1 uur zijn rijden we Wilderness (in het Afrikaans gewoon Wildernis) binnen. Ons onderkomen voor de komende drie nachten is Mont Fleur. Het turkooizen dak van het huis valt niet te missen. Wij hebben het penthouse, cq de luxury suite en op de foto kan je de raampartij ervan zien.

Eenmaal binnen ziet het uitzicht op de lagune van de Touwsrivier en de oceaan er zo uit vanaf de bank met de voeten op tafel.   

Het is een kilometer lopen vanaf onze lodge naar de oceaan. Eerst het weggetje af, daarna langs de lagune......

En dan sta je op het strand!

De kwallen die hier aanspoelen zijn van een giga formaat.

De eerste van de drie avonden hier eten we in de lodge. Onze Amerikaanse gastheer Lou heeft de verse kingklip heerlijk klaargemaakt met bergen knoflook. DE Robertson Sauvignon blanc smaaakt er uitmuntend bij. 

Klik hier voor het vervolg, Garden route