17 Maart: Beaufort West

We proberen zoveel mogelijk wegen te volgen die we nog niet eerder hebben gereden en plaatsen te bezoeken waar we nog niet zijn geweest de afgelopen jaren. Maar soms is het onvermijdelijk. Zo komen we ook langs Matjiesfontein waar we 10 jaar geleden ook zijn gestopt. Het ligt er nog net zo bij als toen, een soort Volendam midden in de verlaten Karoo.

We gaan, net als toen, voor koffie met scones in de coffeeshop. De Engelse dubbeldekker staat er ook nog steeds.

En het Lord Milner hotel straalt nog altijd vergane glorie uit.

Na een kleine 400 kilometer rijden we Beaufort West binnen. Dit is de oudste stad in de Karoo, gesticht in 1818. De hoofdstraat is tevens de N1, de belangrijkste doorvoerroute van Kaapstad naar Johannesburg. De oude gebouwen aan de hoofdstraat hebben er, evenals de bevolking, onder te leiden, de hele dag vrachtwagens door de straat.    

De mooiste kerk is de Anglicaanse kerk uit 1855. Hij ligt er prachtig bij in het zonnetje.

Hier is hij nogmaals met op de voorgrond het museum van de belangrijkste zoon die deze stad heeft voortgebracht, Christiaan Barnard, de cardioloog die als eerste ter wereld een harttransplantatie heeft verricht.

We stoppen bij een paar lodges maar die blijken vol te zijn. Dan maar de stad uit waar even ten noorden de lodge uit de greenwood guide ligt, Lemoenfontein.

Wat een prachtige lodge is dit en ze hebben plek voor ons. Na enig pingelen krijgen we het ontbijt gratis. We hebben een heerlijke kamer met vrij uitzicht zover als we kunnen kijken over de Karoo en een fantastisch lekker bed.

Alles ademt hier een sfeer van oude Engelse rijkdom uit. Men is ooit in 1855 al begonnen met bouwen. De houten vloeren kraken dan ook behoorlijk. We dineren hier ook, het is ons teveel moeite om de 4 kilometer vanaf het hek naar het hoofdgebouw te rijden en dn nog de stad in te gaan. Lekkere Bobotie met lam en nog veel meer. 

Klik hier voor het vervolg, Karoo National Park