15 Maart: Citrusdal

Na een rit van een uur of vijf komen we er achter dat niet alle accommodatie die we langs gaan plaats heeft voor ons. Eenmaal in Citrusdal vangen we bot bij de eerste twee lodges uit respectievelijk de greenwoord guide en de portfoliocollection. En het is ook nog eens zondag wat in Citrusdal betekent dat er bijna geen mens op straat te vinden is.

Uiteindelijk vinden we in het dorp een hotelletje wat er niet echt uitnodigend uitziet, maar er is plek. Helaas is dat het enige, het restaurant is gesloten omdat het zondag is.

Wat jullie kunnen proberen is de Mountain Lodge op de Piekenierskloof zegt de baas van het dorpshotel. Een prima suggestie blijkt achteraf. De keuken is daar wel open en voor maar 3 euro meer dan het dorpshotel hebben we een fantastisch mooie en schone kamer met een giga bed. En.... uitzicht op Citrusdal vanaf ons balkon.

De rest van de dag en avond luieren we tevreden in ons hotel.

16 Maart: Robertson

De weg naar Ceres begint met een dirt road met haarspeldbochten op een steile berg. Als het zo de hele dag gaat zijn we nog niet klaar. Maar na 25 kilometer is het leed geleden en zoeven we naar Ceres en slaan vervolgens de weg in naar Matroosberg. Daar aangekomen maken we een stop bij een merkwaardige hotel/restaurant/galerie/brouwerij, het Karoo hotel village. Echt een rariteiten kabinet hier met zelfs een draaiorgel.

En best wel grappige houten beelden in de tuin.

De Karoo staat o.m. bekend om zijn schapenteelt. Dat is hier op aparte wijze uitgebeeld.   

Ook vandaag zit het niet mee met het vinden van onderkomen. De lodge "Fraai Uitzicht" uit de guide blijkt over prijsde sfeerloze kamers te hebben en we voelen ons bepaald niet verwelkomt door de Duitse eigenaresse. De volgende lodge, van een Belg, blijkt wat beter maar nog steeds belachelijk duur. Daarna volgt een lodge van een Nederlandse en ook die komt niet door de ballotage.

Opeens herinneren we ons dat we hier een paar jaar terug ergens hebben gelogeerd op een prima adres. We gaan daar Wederom naar op zoek (let op de woordspeling). Op het uithangbord staat dat xe geen kamers meer hebben maar eenmaal binnen blijkt er nog eentje voor ons te zijn. Gelukkig maar.

We vragen wat er op het menu staat en haken af als we varkensnek en kippenvleugels te horen krijgen. Tegen zes uur beginnen we onze zoektocht naar een fatsoenlijk restaurant. En dat vinden we en wat voor eentje!!!! Mo and Rose heet het en als je ooit in de buurt bent....  Dit is echt dineren op een chique locatie met topwijnen en botermals vlees en vis. We hebben enige moeite na alle wijn om de weg terug naar huis te vinden, dat dan weer wel.

Klik hier voor het vervolg, Beaufort West