19 Februari: Cachi

Vandaag slapen we uit na een onrustige nacht. Er was een feest in het hotel en het goot pijpenstelen de halve nacht. Met een rieten dak is dat net alsof je in een tent zit. Door alle vertraging, o.a. met betalen (terminal deed het niet) gaan we uiteindelijk pas na elven op pad. Vanwege de regen is het parool, we zien wel hoe ver we komen.

Onderweg moet de auto diverse malen diep het water in, tot aan 40 cm. We glibberen wat af en besluiten dat Molinos ver genoeg is. Eenmaal daar aangekomen blijkt het een verlaten gat, dus toch maar verder naar Cachi. Totaal 160 km waarvan maar liefst 135 onverhard. Dan ben je uren bezig.

We rijden al honderden kilometers op de RN40 (Ruta quarenta), het equivalent van Route 66 in Noord Amerika. De weg loopt van zuid naar noord ArgentiniŽ. Ook al is dit een Ruta Nacional, dat wil nog niet zeggen dat hij overal geasfalteerd is, integendeel. Hoe lang hij is, daar zijn de meningen over verdeeld. Hou het maar op rond de 5000 kilometer. Cachi ligt op km 4499. Ter hoogte van km 4390 ligt dit pittoreske kerkje.

Het landschap veranderd constant. Het is ruig en buitenaards. We komen ook door een gebied waar opnamen zijn gemaakt voor Star Wars. Voor de kenners, dit is de planeet Tatoine.

 

Het hotel wat we op het oog hadden, El Cortijo, heeft plek genoeg. Keuze tussen een standaard en een superior. We gaan voor het laatste. Ook al omdat ze hier tenminste eerlijk zijn. In ArgentiniŽ is er sinds 1 januari een wet van kracht waardoor buitenlanders geen BTW hoeven te betalen op logies. Daar wordt nogal de hand mee gelicht en we maken het regelmatig mee dat ze ons toe staan te liegen en zeggen niets van de wet te weten of dat de wet alleen geldt voor PatagoniŽ, jaja. Hier dus niet, er gaat gewoon 21% van de kamerprijs af.

Het "boutique" hotel is luxueus en uiterst smaakvol ingericht. Niet alleen de kamers maar ook de vele gemeenschappelijke ruimtes.

Ook het avondeten hier kan ons bekoren. De wijnen van grote hoogte eveneens. We gaan vroeg slapen.

20 Februari: Parque Nacional Los Cardones

We hebben twee nachten besproken in het hotel. Vandaag een beetje sight seeing in de vallei. Een kleine 30 km op de weg naar Salta ligt het Parque Nacional de los Cardones. Onafzienbare velden vol met giga grote cactussen. Het lijkt af en toe op een oorlogsbegraafplaats.

Hoe groot ze wel niet zijn? Marianne is er een dwerg bij. 

Na nog even een bakkie in Cachi te hebben gedaan gaan we richting hotel La Merced del Alto. Gewoon omdat we benieuwd zijn naar dit super de luxe oord waar je volgens de guide ook goed kunt eten. En inderdaad, de entree is al wow en het uitzicht vanaf het terras waar de lunch wordt geserveerd eveneens. Je kijkt over de Calchaquies vallei uit en over Cachi.

De guide heeft het over prijzen van ruim Ä200 per nacht. Dat blijkt niet te kloppen en door de BTW truc komt de kamerprijs op bijna de helft. Niet veel duurder dan El Cortijo en omdat het hier zo mooi is besluiten we hier morgennacht te gaan slapen. Aansluitend de dag daar luierend door te gaan brengen. Ze hebben ook een riant zwembad....

Op weg terug naar ons hotel komen we een paar heerlijk suf kijkende Lama's tegen.

Na terugkeer gaan we eind van de middag Cachi weer in om door het stadje te wandelen en mensen te kijken. Langs de kant van de weg wordt brood gebakken in een doorgezaagde oliedrum.

Uiteraard ook hier weer een kerkje op het centrale plein, gebouwd in koloniale stijl.

Aan de zijkant van de kerk treffen we dit oude vrouwtje aan. Argentinie is een melting pot van allerlei nationaliteiten en rassen. Niet alleen Spanjaarden en Italiane, maar ook diverse indianenrassen bevolken het land. Waar zij een mix van is???? Ze lijkt in ieder geval (te) veel panfluit te hebbeen gespeeld.

De zon beschijnt haar laatste stralen van de dag op de bergkam in de verte.

Klik hier voor het vervolg, Purmamarca