13 Februari: Quebrada de Toro

De dag begint met het maken van een keuze. We willen naar Uspallata om vandaar naar de grens met Chili te rijden en de Aconcagua te aanschouwen. Dat kan op twee manieren, een makkelijke maar minder spectaculaire via de RN7 en een langere/moeilijkere die wel spectaculair is volgens de boeken via de R52 die over de Quabrada de Toro loopt. Na enig wikken en wegen kiezen we voor het laatste.

De 1e 100 km worden fluitend afgelegd maar terug in Mendoza gaat het mis. Na een half uur dwars door de stad komen we uit op een stenenpad wat langs een openbare stortplaats loopt. De "weg" wordt met de kilometer slechter en we stoppen na een klein half uur. Dan blijkt dat dit niet de R52 is die we hadden moeten hebben..... Dus weer vloekend terug en weer door Mendoza heen om uiteindelijk bij R52 uit te komen.
Tot aan het in verval geraakte hotel Villavicencio, bekend in heel ArgentiniŽ vanwege het plaatje van het hotel dat op de flessen bronwater staat en de thermale bronnen, is het een betonweg. Bij de hotel, wat tevens de ingang is van het park houdt het beton op en wordt het onverhard. De parkwachten raden ons af om de weg te volgen vanwege de regen een paar dagen terug. Maar om nu 200 kilometer om te gaan rijden.....
We besluiten de raad in de wind te slaan en net als we de "poort" open doen komt er een auto van de andere kant aanrijden. "No pasa nada" verzekerd de chauffeur eran ons, dus gaan we op pad. Weldra verschijnen de eerste Guannaco's.

De weg is lastig maar schitterend. De ene bocht na de andere en prachtige vergezichten. En we hebben mazzel. Een nieuwsgierige condor cirkelt over onze auto heen. Dit is het meest zuidelijke van Amerika waar ze nog leven en er zijn er niet zoveel meer van. Machtige vogels.

Natuurlijk is er een religieus object boven aan de top. Compleet met schitterende wolkenlucht.

Tijdens de lange afdaling naar Uspallata zien we prachtige rotsformaties is allerlei kleuren.

Uspallata valt een beetje tegen. Een paar huizen en wat veel te dure gore hotelletjes. Ook veel blokhutten te huur. We nemen overal een kijkje en na een dik uur zijn we het helemaal spuugzat en "strijken neer" in het minst gore en tevens een van de duurste, Hotel Los Condores. We prijzen ons gelukkig dta we hier maar 1 nacht blijven. Morgen weer een heel programma.

Klik hier voor het vervolg, naar de Aconcagua