1 Maart: Alta Gracia

Na uitvoerig Annabel nogmaals te hebben bedankt vertrekken we richting Alta Gracia. We komen na een uurtje langs een groot meer en door de stad Villa Carlos Paz. Hier is het net een kruising tussen Disneyland en Las Vegas. Druk, schreeuwende reclames, kartbanen en meer van dat soort familievermaak. Hier gaan we toch maar geen kamer zoeken. Het plan om naar Cordoba te rijden gaat in de ijskast. Het is hier in deze contreien op een hoogte van "slechts" 500 meter veel te heet (33-35 graden) en broeierig voor een grote stad (1,3 miljoen) te bezoeken. Er wordt voor vrijdag koeler weer afgegeven, misschien dan.

Een kilometer of 25 onder Cordoba ligt een aardig stadje, Alta Gracia. Hier hebben zowel Che Guevara als Manuel de Falla een aantal jaren gewoond. De stad is ook bekend van de oude Jezu´eten Estancia die midden in de stad ligt. We parkeren de auto en nemen een foto van de kerk die bij de Estancia hoort. 

Om de hoek vinden we een redelijk geprijsde lodge, La Posada genaamd en we besluiten niet verder te zoeken. De middag brengen we door met uitgebreid lunchen en in de airconditioned kamer te hangen. Tegen een uur of vijf gaan we lopend naar het huis in zeg maar de Vogelwijk van Alta Gracia waar Che heeft gewoond in zijn jeugd. Ze hebben er een museum van gemaakt, maar daar schijnt niet veel aan te zijn. Op de veranda van het huis dit beeld van Che. 

Aan de overkant is een winkeltje dat geheel in het teken van Che staat, ook van buiten.

Een paar blokken verder is het (foeilelijke) huis waar de Spaanse componist Manuel de Falla heeft gewoond. Getuige de muurplaat is hij hier in 1946 "Christelijk" gestorven. Jaja. Ook maar een bronzen beeld van hem.

Teruglopend maken we wat sfeerplaatjes. De auto volgeplakt met scheurgras van hoveniersbedrijf Jacobse en van Es en 2 eenden die geen idee hebben wat ze met de gehuurde waterfiets aanmoeten.

Tot slot gaan we weer terug naar de Estancia die nu wel open is. De tuin en de gebouwen zien er mooi oud uit. We mogen wel gratis het museum in, maar geen foto's daar maken. Dus alleen de buitenkant.

's Avonds is er geen enkel restaurant te vinden dat voor negen uur zijn deuren opent. Dat duurt ons te lang. Moe en hongerig eten we op het terras van een bakker een pizza met een liter bier. Goedkoop, dat dan weer wel. Morgen vroeg op, naar de condors!

Klik hier voor het vervolg, parque nacional quebrada del condorito