24 Februari: La Merced Chica

Het is carnaval en dat zullen we weten ook. Het is bijna ondoenlijk om op internet accommodatie te vinden. En dus vertrekken we op de bonnefooi richting Salta met het voornemen iets er buiten te vinden voor twee nachten. We hebben een lodge gezien die Finca El Boqueron heet en wie weet gaat het daar lukken. Expedia biedt hem aan, Booking.com niet.

We rijden terug van Humahuaca naar Salta en nemen dit keer de (om) weg via Gral. Guemes. Dat is 26 kilometer langer maar je "mist" dan wel een stuk van zo'n 50 kilometer dwars door een tropisch bergwoud met honderden bochten. Die weg is vaak niet breder dan een meter of vier, meer een soort fietspad dus. Over die 50 kilometer doe je dan ook 1,5 uur. Vlak bij Salta gebeurd waar je eigenlijk al de hele tijd voor vreest, een steen tegen de voorruit. Nota bene op een asfaltweg! De barst van aanvankelijk een centimter of tien is inmiddels 30 cm. Shit!

Nadat we behoorlijk hebben lopen zoeken en kilometers op bar slecht gravel hebben gereden vinden we de Finca. Maar..... er is behalve de schoonmaakster niemand aanwezig, en "hotel", welnee, dit is geen hotel! Stevig balen dus en maar verder zoeken. We rijden langs House of Jasmines. Die zouden plaats hebben maar erg duur. We proberen het toch en krijgen 25% korting. Nog ver boven budget, maar het is er prachtig, we zijn moe en vooruit dan maar.

En ook het avondeten is hier heerlijk. Niet eens duur, maar oh oh de wijnkaart. We nemen het er maar van.

25 Februari: Salta

De volgende ochtend rijden we naar Salta. Er is kennelijk niet een straat daar waar het asfalt niet aan gort is gereden. En ze rijden hier als gekken, vooral de vele bussen gebruiken hun gewicht en snijden alles af wat op hun pad komt. Uiteindelijk komen we op het Plaza 9 de Julio, het hart van de stad. En ook hier een standbeeld van een stoere bink uit de oertijd. Ditmaal Juan Antonio Alvares de Arenales. Jaja.

Ondanks dat het vroeg is is de temperatuur al aardig opgelopen, Deze zwerver kan de ogen dan ook niet meer openhouden.

Het plein wordt omzoomd door koloniale gebouwen. Zoals deze kerk, de Catedral Basilica de Salta.

Van binnen een al al religieuze pracht en praal. Het barok altaar is beroemd. Wat wij grappig vinden is dat de tegels, die echt zo vlak zijn als wat, net lijken of er perspectief inzit, a la Escher.

Ook op het plein, het Cabido Historico.  

Even verderop ligt nog zo'n pompeuze kerk, Iglesia de San Francisco. Compleet met binnentuin voor de nonnen en ook hier weer de usual suspect aan het kruis.

Klokslag 11 uur gaat het Museo de Archeologica de Alta Montana open. Hier hebben ze drie puntgave mummies van kinderen die zijn geofferd door de Inca's een jaar of vijfhonderd geleden boven op de 6739 meter hoge LLullaillaco. Er wordt er maar een tegelijk tentoongesteld. Vandaag het meisje van zes jaar oud. We mogen geen foto's nemen, zijn vergeten om de flits uit te zetten, maar toch.

Terug op het plein wordt het ons duidelijk dat de telefooncel ook hier zijn langste tijd heeft gehad. De duiven vinden wel een heerlijk plekje.....

's Middags gaan we weer terug naar ons riante onderkomen om daar verder te genieten van alle luxe.

Klik hier voor het vervolg, Catamarca